İnönü Üniversitesi Kurumsal Akademik Arşivi
DSpace@İnönü, İnönü Üniversitesi tarafından doğrudan ve dolaylı olarak yayınlanan; kitap, makale, tez, bildiri, rapor, araştırma verisi gibi tüm akademik kaynakları uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar, Üniversitenin akademik performansını izlemeye aracılık eder, kaynakları uzun süreli saklar ve telif haklarına uygun olarak Açık Erişime sunar.
Güncel Gönderiler
Sodyum uranatların ion ve izotop değişiminin sodyum-22 izotopu ile incelenmesi
(İnönü Üniversitesi, 1974) Dağsöz, Binay
Uranil nitrat ile sodyum hidroksitin potansiyometrik titrasyon eğrisinin infleksiyon noktalarındaki pH larda (5,6; 8,5; 11,2) farklı bileşimde sodyum uranatların çöktüğü bilinmektedir. Bu uranatlarla alkali ve toprak alkali metallerin iyonları arasındaki ion ve izotop değişimi reaksiyonları izleyici izotop olarak sodyum-22 kullanılarak gama spektrometresinde incelenmiştir. Bu üç pH de çöken sodyum uranatlar ile alkali metal iyonları arasındaki ion ve izotop değişimi kapasitelerinin pH’nın artması ile azalan yönde değiştiği gösterilmiştir. Çöktürme koşullarının değişmesi ile, sıcaklıkla, çökeltinin eskimesi ile ion ve izotop değişimi kapasitelerinin değişmesi incelenmiştir. Fick’in difüzyon denklemi kullanılarak olayın difüzyon ile açıklanması araştırılmış ve S² (spesifik yüzey) × t (zaman) = sabit eşitliğinin deneysel olarak gerçekleşmesi sağlanmıştır. Aynı ve farklı pH’larda çöken ürünlerin spesifik yüzeyleri B.E.T. adsorpsiyon denklemi kullanılarak hesaplanmış ayrıca boya madde adsorpsiyonunun ion ve izotop değişimini azaltan yönde etkilediği görülmüştür. Reaksiyonların dengeye erişme kinetiği incelenmiş ve deneysel eğrilerin gerçekleştiği bir üstel ifade verilmiştir.
H-Gruplar üzerinde demetler ve bazı Karakterizasyonlar
(İnönü Üniversitesi, 1982) Yıldız, Cemil
Bu çalışmada, Cebirsel Topolojinin çok önemli iki konusu; Homotopi Teorisi–H grupları ve Demet Teorisi birlikte ele alınarak, H grupları vasıtasıyla yeni bir cebirsel yapılı demet inşa edilmiş ve önemli cebirsel topolojik karakterizasyonlar verilmiştir.
I. Bölüm ve II. Bölümde çalışmanın kolay anlaşılmasını sağlamak gayesi ile Homotopi teorisi, H grupları ve Demet teorisine ait bilgiler verilmiştir. I. Bölümde Homotopinin tarifinden hareketle, konuyu H gruplarına getirerek, H grupları teşkil ve tetkik edilmiştir. II. Bölümde Demet teorisine bir giriş yapılmış, demetin tarifi ile birlikte önemli bazı tarif ve teoremler verilmiştir. Nihayet, bu bölümün sonunda demetlerin, topolojik yapılarının yanında bir cebirsel yapıyı da haiz olabilecekleri görülmüştür.
Çalışmamızın üçüncü bölümünde, cebirsel yapılı demetlere bir misal teşkil edecek şekilde, yeni bir demet teşkil edilmiştir. Şöyle ki; taban cümle olarak bir P topolojik uzayını göz önüne alıp, farklı her � (i ∈ I) noktası için � noktalı topolojik uzayları teşkil edilmiş ve � ile �, i ≠ j, noktalı topolojik uzayları aynı homotopi tipinde alındığında birisi H grubu ise diğeri de H grubu olduğundan � H gruplarının her birine, � herhangi bir noktalı topolojik uzay olmak üzere, � farklı grupları tekabül etmektedir. Herbir � H grupları için P üzerinde � cümlesi teşkil edilmiş ve � tabii tasvir, yani her � için � olmak üzere H(P) üzerinde bir tabii topoloji inşa edilmiş ve bu topolojiye nazaran �’nin lokal topolojik olduğu, H(P)’nin saplarında ki grup operasyonunun bu topolojiye nazaran sürekliliği gösterilmiştir.
Daha sonra, bu tip demetler ve altındaki topolojik uzaylar arasında bazı cebirsel topolojik karakterizasyonlar verilmiştir.
Gamma halkaları
(İnönü Üniversitesi, 1979) Kaya, Kazım
Gamma halkaları ilk kez N. Nobusawa [1], tarafından tanımlanmıştır. Daha sonra Barnes [2], N. Nobusawa’nın tanımından bazı koşulları atarak, halka teorisindeki bazı konuları incelemiştir.
Bu çalışmamda N. Nobusawa ve Barnes anlamında gamma halkaları incelenmiş, yeni uyarı ve öneriler eklenmiştir.
Helenistik dönem kalıp yapımı kaselerin özgün seramik yüzeylerde yansımaları
(İnönü Üniversitesi, 2014) Sağ, Lütfiye
Helenistik Dönemin önemli seramik formlarından biri olan Megara kaseleri, ilk defa 1883 yılında Otto Benndorf tarafından tanımlanmıştır. Kalıpla yapılmış bu kaseler yarımküre biçimli, ayaksız, kulpsuz, dış yüzeylerde desen, figür ve kabartma süslemeler bulunan içki kaplarıdır.
Megara kaseleri adı Otto Benndorf tarafından Yunanistan’ın Attika bölgesindeki antik kent Megara’da yapıldığı sanılarak verilmiştir. Arkeolog Susan Rotroff da “kalıp yapımı kase” adını kabul etmiş, kalıp işi metal kase benzerlerinin taklidi olarak yapılan bu kaseler Atina’da M.Ö. 1. yüzyılın ortalarına kadar varlığını sürdürdüğünü belirtmiştir.
Araştırmanın ilk bölümünde, Helenistik Dönem hakkında teorik ve görsel veriler toplanıp derlenmiş ve öz olarak tezde verilmeye çalışılmıştır.
İkinci bölümde Helenistik Dönem’de bulunan kalıp yapımı kaselerin buluntu merkezleri, üretim ve süsleme teknikleri, özellikleri ve türleri hakkında açıklamalar yapılmıştır. Bu açıklamalar ışığında Helenistik Dönem Megara kaselerinin dekoratif özelliklerinin diğer kaselere göre üstün ve standart biçimleri kıyaslanmıştır.
Çalışmanın üçüncü bölümünde, seramik kase formu çalışan ulusal ve uluslararası sanatçıların eserlerine yer verilmiştir. Sanatçılardan seçilen örnek eserlerde kullandıkları üretim ve süsleme teknikleri hakkında kısa bilgiler ve görseller eşliğinde teknik ve estetik açıdan incelemeleri yapılmıştır.
Son bölümde, uygulama çalışmalarına yer verilmiştir. Helenistik Dönem megara kaselerinden esinlenilerek yapılan bu çalışmalarda tasarım, üretim ve dekorlama süreçleri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Bu bölümde öncelikle uygulama çalışmalarının araştırma ve tasarımdan oluşan hazırlık aşaması hakkında bilgiler verilmiştir. Daha sonra, uygulamalarda kullanılan şekillendirme, dekorlama, ilk pişirim, sırlama ve pişirim yöntemleri anlatılmıştır.
Son bölümde tez kapsamında üretilen kase çalışmalarda kullanılan üretim, dekor ve sırlama teknikleri, pişirim değerleri estetik ve plastik sanat analizleri yapılmıştır.
Sonuç olarak, bu araştırma kapsamında Helenistik Dönem megara kaselerinden esinlenilerek, farklı dekor ve pişirim teknikleriyle üretilen kase çalışmalarının, çağdaş seramik sanatına önemli bilgi ve kaynak sağlaması açısından katkıda bulunması beklenmektedir.
Çalışanların örgütsel bağlılıkları ve iş tatmini düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma
(İnönü Üniversitesi, 2015) Warsame, Abdulkadir Ahmed
Bu çalışma, çalışanların örgütsel bağlılıkları ve iş tatmini düzeyleri arasında bir ilişki olup olmadığı tespit etmek ve ilişkinin yönünü ve derecesinin belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma verileri anket yöntemiyle elde edilmiştir. Anketler Puntland State Üniversitesinin farklı bölümlerinde çalışan idari ve akademik personel üzerinde uygulanan 45 kişinin yanıtladığı verilerden oluşmaktadır. İş tatmini anketleri (Job Satisfaction Surveys) 1985 Spector tarafından ve örgütsel bağlılık anketleri (Organizational Commitment) 1980 Cook ve Wall tarafından geliştirilen anketler kullanılmıştır.
Üniversite çalışanların demografik bilgilerini elde etmeye yönelik kişisel bilgi formu, çalışanların örgütsel bağlılıklarını ve iş tatminini ölçmeyi amaçlayan beş-faktör kişilik ölçeği kullanılmıştır. Bu ölçeklere bağlı olarak oluşturulan anket sonucunda araştırma konusu veriler toplanmıştır. Araştırma verileri, SPSS 16.0 (Statistical Package for Social Science for Windows 16.0) programı ile analiz edilmiştir.
Toplanan verilerin analizinde öncelikle üniversite çalışanlarına ait demografik değişkenlerin tanımlayıcı frekans ve yüzde dağılımları çıkarılmıştır. Daha sonra çalışanların örgütsel bağlılıkları ölçeği ve iş tatmini ölçeği alt boyutlarından aldıkları puanlar; demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek. Daha sonra Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır.
Araştırma örneklemini oluşturan üniversite çalışanlarının iş tatmini ve örgütsel bağlılıkları alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı belirlemek üzere Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, çalışanların örgütsel bağlılıkları ve iş tatmini arasında güçlü ilişki vardır.
