Yıldız, ErmanCeviz, Rana2026-02-242026-02-242025https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=CtwiQkYvArAb95Ufpfs_vubmPqhjGkHGAkVQyYwFLNbEpPu7aAo569ZyGqz9FgIlhttps://hdl.handle.net/11616/106834Amaç: Bu araştırma, uzun süreli geçici barınma koşullarında yaşayan yetişkin depremzedelerde TSSB, TSB, psikolojik dayanıklılık ve psikolojik esneklik arasındaki ilişkileri belirlemeyi ve yakın kaybı ile kronik hastalık gibi risk faktörlerinin bu ilişkilerdeki düzenleyici etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı ilişkisel desende yürütülen bu çalışma, 6 Şubat 2023 depremleri sonrası Malatya'daki geçici barınma merkezlerinde yaşayan 514 yetişkinle gerçekleştirildi. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu, KPSÖ, KEF-2, TSBE ve TSSBÖ-KD aracılığıyla toplandı. Bulgular: Kadınlarda TSSB düzeylerinin daha yüksek, psikolojik dayanıklılığın ise daha düşük olduğu belirlendi (p<0.01). Yakın kaybı ve kronik hastalık durumlarında TSSB ve psikolojik katılık düzeylerinin arttığı saptandı (p<0.001). Barınma süresi uzadıkça psikolojik esnekliğin azaldığı görüldü (p<0.05). TSB düzeylerinin, eğitim durumu dışında demografik değişkenlerle anlamlı fark göstermediği belirlendi. TSB ile psikolojik dayanıklılık arasında pozitif ilişki saptanırken, psikolojik esneklik ile anlamlı bir ilişki gözlenmedi. TSSB ile psikolojik katılık arasında güçlü bir pozitif ilişki belirlendi (r=0.496, p<0.001). Psikolojik katılığın TSSB üzerindeki etkisinin yakın kaybı durumunda güçlendiği, psikolojik dayanıklılığın koruyucu etkisinin ise bu durumlarda zayıfladığı gösterildi. Sonuç: Bulgular, afet sonrası psikososyal müdahalelerin yalnızca TSSB semptomlarını azaltmaya değil, psikolojik dayanıklılık, psikolojik esneklik ve TSB gibi olumlu kaynakları desteklemeye de odaklanması gerektiğini göstermektedir. Özellikle yakın kaybı ve kronik hastalık gibi faktörlerin bu süreçteki tamponlayıcı rolleri zayıflattığı göz önüne alındığında, risk gruplarına yönelik özelleştirilmiş müdahalelerin önemi vurgulanmaktadır. Psikiyatri hemşirelerinin bu süreçte bireysel ve toplumsal düzeyde aktif rol üstlenmeleri önerilmektedir.Aim: This study aims to determine the relationships between PTSD, PTG, psychological resilience, and psychological flexibility in adult earthquake survivors living in long-term temporary shelters and to examine the moderating effect of risk factors such as recent loss and chronic illness on these relationships. Materials and Methods: This descriptive correlational study was conducted with 514 adults living in temporary shelter centers in Malatya after the February 6, 2023 earthquakes. Data were collected using the Demographic Information Form, BRS, AAQII, PTGI, and PSS-SR. Results: Women were found to have higher PTSD levels and lower psychological resilience (p<0.01). Increased PTSD and psychological inflexibility levels were observed in cases of close loss and chronic illness (p<0.001). Psychological flexibility decreased as the duration of shelter increased (p<0.05). PTG levels were found to show no significant difference with demographic variables other than educational status. A positive relationship was found between PTG and psychological resilience, while no significant relationship was observed with psychological flexibility. A strong positive relationship was found between PTSD and psychological rigidity (r=0.496, p<0.001). It was shown that the effect of psychological rigidity on PTSD was strengthened in cases of recent loss, while the protective effect of psychological resilience weakened in these cases. Conclusion: The findings indicate that post-disaster psychosocial interventions should focus not only on reducing PTSD symptoms but also on supporting positive resources such as psychological resilience, flexibility, and PTG. It is recommended that psychiatric nurses take an active role in this process at both the individual and societal levels.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessHemşirelikNursingMaster Thesis182980463