Keskinkılıç, AyşegülVarlıklıöz, KübranurEmre, Oğuz2026-04-042026-04-0420252757-6051https://doi.org/10.61534/anatoljhr.1605318https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1337748https://hdl.handle.net/11616/107222Amaç: Bu çalışma, ergenlik döneminde depresyonu yordamada dini başa çıkmanın aracı rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırma güç analizi ile belirlenen 312 ergen ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Kutcher Ergen Depresyon Ölçeği Kısa Formu ve Dini Başa Çıkma Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde korelasyon ve regresyon analizi tekniği kullanılmıştır. Bulgular: Kendilerini “Çok dindar” olarak algılayan öğrencilerin “Biraz dindar” ve “Dindar olmayan” öğrencilere göre dini başa çıkma düzeylerinin daha yüksek olduğu; ayrıca “Dindar” grubundaki öğrencilerin dini başa çıkma düzeylerinin hem “Biraz dindar” hem de “Dindar olmayan” gruplarına göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Başka bir ifadeyle öğrencilerin öz değerlendirmeleri arttıkça dini başa çıkma düzeyleri de artmaktadır. Sonuçlar: Sonuçlar kendilerini “Çok dindar, biraz dindar ve dindar olmayan” olarak tanımlayan grupların “Dindar” gruba kıyasla daha yüksek depresyon düzeyine sahip olduğunu ortaya çıkardı. Bu durum hem “dindar” hem de “biraz dindar” gruplara kıyasla “dindar olmayan” grup için geçerlidir. Yani hem çok dindar olmak hem de dindar olmamak depresyon düzeyini arttırmaktadır.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessDin BilimiSosyolojiPsikiyatriArticle6211011510.61534/anatoljhr.16053181337748