Akıncı, LeventMungan, Nesibe Sena2026-04-042026-04-0420251302-58052146-2852https://doi.org/10.7126/cumudj.1667325https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1347178https://hdl.handle.net/11616/107209Giriş kavitesi hazırlığı, endodontik tedavinin başarısında kritik bir role sahiptir. Bu süreç, enfekte pulpa dokusunun temizlenmesi ve kök kanal sisteminin etkili bir şekilde şekillendirilmesi için gereklidir. Geleneksel yöntemler genellikle geniş ve doğrusal erişim gereksinimleri nedeniyle diş dokusunda önemli kayıplara yol açabilirken, modern minimal invaziv teknikler bu kaybı en aza indirmeyi hedefler. Ancak, giriş kavitesinin boyutu ne kadar küçülürse, pulpa odasının görselleştirilmesi, enfekte dokuların temizlenmesi ve kök kanallarının bulunup şekillendirilmesi, temizlenmesi ve doldurulması o kadar zor hale gelir. Küçük bir erişim boşluğu, sınırlı alan nedeniyle klinik uygulamada ciddi zorluklar yaratabilir; bu durum, pulpa odasının detaylı incelenmesini engelleyerek, gerekli müdahalelerin etkin bir şekilde gerçekleştirilmesini zorlaştırabilir. Özellikle anatomik olarak karmaşık diş yapılarında, dar erişim alanları, klinik karar verme süreçlerinde belirsizliklere yol açarak tedavi sürecinin başarısını olumsuz etkileyebilir. Sonuç olarak, giriş kavitesi hazırlığı yalnızca mekanik bir aşama değil, aynı zamanda endodontik tedavinin uzun süreli başarısını belirleyen temel bir stratejik unsurdur. Minimal invaziv teknikler, dişin yapısal stabilitesini koruyarak tedavi etkinliğini artırmakta ve modern endodonti pratiğinde güvenli ve öngörülebilir klinik sonuçlar elde edilmesine önemli katkılar sağlamaktadır. Klinik uygulamalarda, bu tasarımların avantajları ve dezavantajları dikkate alınmalı ve klinisyenler, hangi tekniklerin en uygun olduğunu belirlemek için hastaların bireysel durumlarını ve mevcut koşulları göz önünde bulundurmalıdır.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessDiş HekimliğiArticle28345246110.7126/cumudj.16673251347178