Yazar "Çoban, İdris" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 4 / 4
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Artroskopik bankart onarımı yapılan hastalarda klinik ve fonksiyonel sonuçları etkileyen prognostik faktörlerin araştırılması(İnönü Üniversitesi, 2024) Çoban, İdris; Ertem, KadirGiriş ve Amaç: Glenohumeral eklem, stabilitesinin kemikten ziyade yumuşak dokular tarafından sağlandığı top-soket tipi bir eklemdir. Bu durum eklem açıklığı en fazla olan eklem olmasını sağlarken aynı zamanda eklem çıkıklarının da en sık görüldüğü eklem olmasına sebep olmaktadır. Bu çalışmada tekrarlayan omuz çıkığı nedeniyle bankart lezyonu olup artroskopik onarım yapılan hastaların klinik ve fonksiyonel sonuçlarının etkileyen prognostik faktörleri değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezinde 1 ocak 2012 ile 1 ocak 2023 tarihleri arasında artroskopik bankart onarımı yapılan çalışma kriterlerimize uyan 80 hasta kontrole çağrıldı. Direk grafi çekilip omuzun güncel durumu değerlendirildi. Hastaların eklem hareket açıklığı, korkutma testi ve genel omuz muayenesine bakıldı. Hastaların güncel rowe, constant, wosı, vas ve qdash skorlarına bakıldı. Hastaların mesleği, varsa yaptığı sporu, cerrahi sonrası tekrar çıkık olup olmadığı, çıkık olmuşsa cerrahiden ne kadar süre sonra olduğu, cerrahi sonrası işe dönüş zamanı, cerrahi öncesi çıkık sayısı, ilk çıkık yaşı, çıkığın baskın kullandığı ekstremitede mi diğerinde mi olduğu sorgulanıp kayıt altına alındı. Bu hastaların arşivdeki dosyaları, ameliyat videoları ve ameliyat notları incelenerek ameliyat öncesi omuz skorları, ameliyat öncesi BT'de hill-sachs boyutu, glenoid defekt oranı, lezyonun off-track olup olmadığı, kullanılan ankor sayısı, ameliyat öncesi eklem hareket açıklığı, hastaların ameliyat olduğu yaşı ve ameliyat öncesi skorları bakıldı. Bu parametrelerin istatistiksel analizi yapıldı. Bulgular: Çalışmamıza 80 anterior instabilitesi olan hasta dahil edildi. Hastaların ortalama yaşı 32.4(min:20-max:57) idi. Hastaların 68(%82) tanesi erkek, 12(%18) tanesi bayandı. Hastaların 55 tanesinde dominant tarafı çıkarken 25 tanesinde dominant olmayan tarafında çıkık gelişmişti. Hastaların ameliyat olduğu yaş ortalaması 26.7(17-49) idi. Hastalarda ortalama olarak ilk çıkık ile cerrahi arasında 50(9-216) ay geçmişti. Hastaların ortalama takip süresi 66(12-132) ay olarak hesaplandı. Hastalarda ortalama olarak 2.6(2-4) adet düğümsüz ankor kullanılmıştı. Hastaların söyledikleri cerrahi öncesi çıkık sayılarının ortalaması 22(1-100) olarak hesaplandı. Hastaların 19 tanesinde tekrar çıkık gelişmişti. Bu hastalarda ortalama olarak 7(3-24) ay sonra tekrar çıkık gelişmişti. Hastaların ilk çıkık yaşları ortalaması 23.3(14-48) olarak hesaplandı. Hastalar cerrahi sonrası ortalama olarak 6.4(3-24) ay sonra işlerine dönmüşlerdi. Sonuç: Bu çalışmada hastaları değerlendirmek için baktığımız bütün fonksiyonel skorların preop ortalamaları ve postop ortalamaları arasındaki fark anlamlıydı. Bundan dolayı tekrarlayan omuz çıkığı sonrası bankart lezyonu olan hastalarda artroskopik bankart onarımı klinik sonuçları yüz güldürücü ve komplikasyon oranı düşük olan bir tedavi yöntemi olduğu söylenebilir. Bu çalışmada tekrar çıkığı olan ve olmayan hastaları karşılaştırdığımızda iki grup arasındaki bütün fonksiyonel skorların ortalamaları arasındaki fark anlamlıydı. Cerrahi sonrası tekrar çıkığı olan hastalarda takip süresi daha uzun, cerrahi öncesi çıkık sayısı daha fazla ve cerrahi öncesi BT'deki glenoid defekt miktarı daha fazlaydı ve bu değişkenler istatistiksel olarak anlamlıydı.Öğe Bipartitism in tarsal bones: A retrospective analysis of clinical and radiological features(2024) Maras Ozdemir, Zeynep; Karakaplan, Mustafa; Ergen, Emre; Köroğlu, Muhammed; Aslantürk, Okan; Özdeş, Hüseyin Utku; Çoban, İdrisAim: Bipartitism in the foot, especially in the tarsal bones, is a rare anatomical variant characterized by dividing one bone into two separate ossification centers. This condition can be congenital or acquired, often remains asymptomatic, and is only discovered incidentally during radiological imaging. This study aims to present a comprehensive retrospective analysis of bipartitism in tarsal bones, assessing its prevalence, type of articulation, and associated clinical features in a cohort of patients. Materials and Methods: A total of 4,645 patients were retrospectively evaluated from 6,145-foot images consisting of 4,975 computed tomography (CT) and 1,170 magnetic resonance imaging (MRI) scans obtained between 2015 and 2023. 15 patients with tarsal bipartitism were identified and contacted through the hospital system for in-person medical history and examination. Radiological exams assessed partial and complete bipartition, diastasis, and exostosis in the tarsal bones. Age, sex, side, trauma history, pain, foot deformity, gait disturbance, and other clinical findings were also recorded. Results: Bipartitism was detected in 15 patients (0.32%), predominantly affecting males (87%). The most common variant was medial cuneiform bipartitism, observed in 13 patients (0.28%). Talus and calcaneus bipartitism were each observed in one patient (0.02%). Bilateral involvement was present in 67% of the cases, with 60% of patients reporting chronic pain. Complete dissociation of bipartite bones was noted in 80% of cases. Accompanying bipartitism, two patients had pes planovalgus, and one had hallux varus deformity. Conclusion: Although bipartitism of the tarsal bones is rare, it remains a diagnostic challenge due to variability in clinical presentation and possible association with other foot deformities. Accurate diagnosis through advanced imaging techniques is essential to differentiate these variants from fractures and guide appropriate treatment. This study contributes valuable insights into the prevalence and clinical impact of bipartitism in the tarsal bones, emphasizing the importance of early diagnosis and individualized treatment strategies.Öğe Functional results after surgical treatment of pediatric femoral neck fractures(2023) Köroğlu, Muhammed; Aslantürk, Okan; Özdeş, Hüseyin Utku; Çoban, İdrisThis study aims to present the functional outcomes of patients who were treated surgically for childhood femoral neck fractures. In addition, to obtain information about the complications seen after these fractures, especially avascular necrosis of the femoral head (AVN), and to investigate the relationship with the treatment process. Our study is a retrospective study including 22 fractures of 22 patients operated for femoral neck fractures between 2012 and 2021. Thirteen of the patients were boys and 9 were girls The mean age at the time of trauma was 12.6 years (5-17 years). The fractures were classified based on the Delbet/Colonna classification. Fracture type and its effect on functional outcomes and the effect of fracture type on complications were investigated. The relationship between the time and type of treatment and AVN was evaluated. The mean follow-up period of the patients included in the study was 36.9 (12-132 months) months. Orthopedic injury in combination with femoral neck fracture was seen in 4 patients. Femoral neck fractures were classified as type 1 in 1 patient, type 2 in 15 patients, type 3 in 4 patients, and type 4 in 2 patients. In our study, 5 of 8 complications were AVN. The clinical results of the patients were classified with Ratliff score and 14 patients had good, 3 patients had fair and 5 patients had poor results. According to this classification system, 5 patients who developed AVN had a poor outcome, but no significant correlation was found between AVN and the timing of surgery and treatment method. All of the cases with AVN were Type 1 and Type 2 fractures. Pediatric femoral neck fractures are inherently difficult fractures for orthopedists who need long-term follow-up. Although the appropriate time, methods, and materials for surgical management are frequently discussed, the severity of the injury and the anatomical location of the fracture is most important in the development of AVN.Öğe RIGHT LEFT DISCRIMINATION PERFORMANCE OF BODY PARTS IN INDIVIDUALS WITH SCOLIOSIS(Inonu University, 2024) Candiri, Büşra; Ramazanoğlu, Engin; Adli, Havva; Talu, Burcu; Çoban, İdris; Aslantürk, Okan; Ceylan, Mehmet FethiThis study aimed to examine the right-left discrimination of hands, feet and back in individuals with scoliosis. In the study, right-left discrimination performance was evaluated with the mobile application called Recognize, radiographic features of scoliosis were evaluated with X-ray, degree of rotation was evaluated with the mobile application called Scoliodetector, and back pain was evaluated with the Visual Analog Scale. 25 individuals with idiopathic scoliosis were included in the analysis. In the comparison made according to the thoracolumbar and lumbar curve, no difference was found between the groups in the lateralization performances (p>0.05). In the comparison according to the type of curve, no significant difference was observed in the reaction time and accuracy rate between the groups (p>0.05). When comparing the lateralization performance according to the direction of the curve, a significant difference was found between the groups in the left foot and back reaction times (p<0.05). Weak or very weak correlations were shown between Cobb and rotation angle and lateralization measurements of the back, hand and foot. It has been shown that the location and type of the curve (C or S) does not have a significant effect on lateralization performance in individuals with idiopathic scoliosis, however, the direction of the curve may affect the discrimination of right and left. © 2024, Inonu University. All rights reserved.
