Yazar "Özçelik, Melike" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Birinci basamakta hedefe yönelik ajanlarla tedavi edilen RAS mutasyonu taşımayan metastatik kolorektal kanser hastalarında gerçek yaşam verileri: Ulusal onco-colon Türkiye kayıt sistemi
    (2026) Bilir, Cemil; Özçelik, Melike; Bozkurt, Oktay; Çiçin, Irfan; Sakin, Abdullah; Geredeli, Caglayan; Yalcin, Suayib
    Amaç: Anti-EGFR ajanlarının etkinliği metastatik kolorektal kanserde (mKRK) gösterilmiştir. Gerçek yaşam verileri, klinik çalışmaların dışında kalan hastalara ait bulguları ortaya koymak açısından özellikle önemlidir. Bu nedenle, RAS vahşi tip mKRK’li hastalarda gerçek yaşam verilerini araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Ocak 2016 ile Nisan 2019 tarihleri arasında mKRK tanısı alan hastalara ait tıbbi kayıtlar 28 merkezden toplandı. Hastalar, birinci basamak biyolojik tedavilere göre anti-EGFR grubu (Grup A (panitumumab) ve B (setuksimab)) ve anti- VEGF grubu (Grup C) olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Belgelenmiş RAS vahşi tip mKRK’li toplam 1064 hasta değerlendirildi. Bu hastaların sırasıyla %33’ü panitumu- mab, %37’si setuksimab ve %30’u birinci basamakta anti-VEGF içeren rejimlerle tedavi edildi. Genel yanıt oranı Grup A, B ve C’de sırasıyla %46,4, %41,9 ve %41,5 idi (p = 0,170). Medyan genel sağkalım (OS) Grup A, B ve C’de sırasıyla 26, 27 ve 23 ay olarak bulundu (p = 0,044). Panitumumab, setuksimab ve bevacizumab alan hastaların medyan progresyonsuz sağka- lımı (PFS) sırasıyla 11,6, 11,0 ve 9,6 ay idi (p = 0,012). Çok değişkenli analizde, performans durumu (PS) 0-1 ve BRAF vahşi tip durumu OS için bağımsız prognostik faktörler olarak; yalnızca BRAF vahşi tip durumu ise PFS için bağımsız prognostik faktör olarak bulundu (p<0,05). Sonuç: Bu gerçek yaşam verilerinin analizi, RAS vahşi tip mKRK’de anti-EGFR ajanlarının karşılaştırılabilir etkinliğini doğ- rulamaktadır. Ancak, bu hastalarda anti-EGFR tedavisi, anti-VEGF tedavisine kıyasla PFS ve OS avantajı sağlamaktadır. Ayrıca, BRAF vahşi tip tümörlere sahip hastalarda PFS ve OS daha iyi bulunmuştur.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Predictive and Prognostic Factors in Ovarian and Uterine Carcinosarcomas
    (2016) Çiçin, İrfan; Özatlı, Tahsin; Türkmen, Esma; Öztürk, Türkan; Özçelik, Melike; Çabuk, Devrim; Gökdurnalı, Ayşe; Balvan, Özlem; Yıldız, Yaşar; Şeker, Metin; Özdemir, Nuriye; Yapar, Burcu; Tanrıverdi, Özgür; Günaydın, Yusuf; Menekşe, Serkan; Öksüzoğlu, Berna; Aksoy, Asude; Hacıoğlu, M. Bekir; Erdoğan, Bülent; Arpacı, Erkan; Sevinç, Alper
    Abstract: Background: Prognostic factors and the standard treatment approach for gynaecological carcinosarco-mas have not yet been clearly defined. Although car-cinosarcomas are more aggressive than pure epithelial tumours, they are treated similarly. Serous/clear cell and endometrioid components may be predictive fac-tors for the efficacy of adjuvant chemotherapy (CT) or radiotherapy (RT) or RT in patients with uterine and ovarian carcinosarcomas. Heterologous carcino-sarcomas may benefit more from adjuvant CT.Aims: We aimed to define the prognostic and predic-tive factors associated with treatment options in ovar-ian (OCS) and uterine carcinosarcoma (UCS).Study Design: Retrospective cross-sectional studyMethods: We retrospectively reviewed the medical re-cords of patients with ovarian and uterine carcinosar-coma from 2000 to 2013, and 127 women were includ-ed in this study (24 ovarian and 103 uterine). Patients admitted to seventeen oncology centres in Turkey be-tween 2000 and December 2013 with a histologically proven diagnosis of uterine carcinosarcoma with FIGO 2009 stage I-III and patients with sufficient data ob-tained from well-kept medical records were included in this study. Stage IV tumours were excluded. The pa-tient records were retrospectively reviewed. Data from 104 patients were evaluated for this study.Results: Age (>=70 years) was a poor prognostic factor for UCS (p=0.036). Pelvic±para aortic lymph node dis-section did not affect overall survival (OS) (p=0.35). Macroscopic residual disease was related with OS (p<0.01). The median OS was significantly longer in stage I-II patients than stage III patients (p=0.03). Adjuvant treatment improved OS (p=0.013). Adju-vant radiotherapy tended to increase the median OS