Yazar "Ateş, Hilal Özerdem" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 1 / 1
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Fusûsü'l-Hikem'de yöntem ve tanrı-insan-âlem ilişkileri(İnönü Üniversitesi, 2025) Ateş, Hilal Özerdem; Sarıoğlu, Hüseyinİnsanın anlam arayışı her zamanda ve mekânda kendine belli bir yol çizer. Bu arayış ve çizilen yol, insanın kendi anlam sahası içerinde bir yöntem ile ilerlemesini sağlar. Bu bağlamda çalışmada ana kaynak olarak almış olduğumuz filozof-sufi Muhyiddin İbnü'l-Arabî'nin (1240) Fusûsü'l-hikem adlı eseri onun sisteminin özü ve özeti olmak bakımından önem arz eder. O, çağının çocuğu olarak, Kur'an'ı ve sünneti merkeze almakla birlikte kendinden evvelki kelam, felsefe, tasavvuf gibi görüşleri de Vahdet-i Vücud potasında eriterek Fusûsü'l-hikem'de yer verir. Eserden hareketle, çalışmada yönteme dair bir analiz ile Vahdet'i Vücud'un yapı taşları olan Tanrı-insan-âlem ilişkileri önemlidir. Tanrı'nın bilinmezliği ve bilinme arzusu arasında halife olarak insan ve insanın, varlığın gerçekleştiği mekânsal form olarak âlem ile ilişkisi bir bütünlük içerisinde yöntemi ortaya koymaktadır. Nitekim çalışmanın amacı, esere dair yöntemsel bir analiz ve Vahdet-i Vücud sistemini bu yöntem rehberliğiyle yeniden analiz etmektir. Çalışmanın ilk bölümü Tanrı-âlem ilişkilerine kısa bir arka plan bilgisi sunacak olup diğer iki bölüm, Fusûsü'l-hikem'de yöntem ve Vahdet-i Vücud sistemini Tanrı-insan-âlem çizgisinde ortaya koymanın eseridir. Yöntemin ele alındığı ikinci bölüm, Vahdet-i Vücud'un klasik ontolojik anlayışının ardında epistemolojik bir dayanağın olduğu iddiasıyla arifin bilgi-varlık bütünlüğünü sağladığı ilkesine dayanmaktadır. Üçüncü bölüm ise, Vahdet-i Vücud'un İbnü'l-Arabî'nin dilinden ve bu yöntemsel bakış çerçevesinde yeniden değerlendirmesini içermektedir. Çalışma, bir eseri ele alırken, anlamın en doğru şekilde ortaya çıkmasına yöntemin etkisinin bir analizi olarak görülebilir.
