Yazar "Aycan, Ersin" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • Küçük Resim
    Öğe
    Devlet tiyatrolarında sahnelenen yerli çocuk oyunları üzerine bir inceleme (2007-2008/2008-2009)
    (İnönü Üniversitesi, 2011) Aycan, Ersin; Taş, Songül
    Tiyatro, insana hem kendisini hem de hayatı gösterme, akıl ve kalp yoluyla onu eğitme sanatıdır. İçinde barındırdığı unsurlarla insanı hem düşündürür hem de eğitir. Özellikle son dönemlerde önemi giderek artan öğrenci merkezli eğitim-öğretim stratejisi, tiyatro ve drama faaliyetlerinin kullanımını hemen her derste ön plana çıkarmıştır. Çocuklar oyun çağlarında, sokakta, evde, okulda hayal güçlerini kullanarak oyun oynarlar. Bu süreç içinde, ilkel bir tiyatroya da başlamış olurlar. Oynadıkları oyunun hem oyuncusu hem seyircisi niteliğinde olduğu düşünülen çocuklar bu durumun gelişkin hallerini sınıf temsillerinde veya tiyatro sahnelerindeki oyunlara yansıtırlar. Tiyatronun açmış olduğu yol ile çocuklar özgüven sahibi olurlar. Olaylara karşı bakış açılarında farklıklılar oluşur. Çocuk, okuldaki drama etkinlikleri ile eğlenerek öğrenmekte ve yaratıcılığını kullanarak hem bilişsel hem de duyuşsal manada mesafe kat etmektedir. Okuldaki drama etkinlikleriyle dört temel dil becerisini (okuma-yazma-dinleme-konuşma) geliştiren birey aynı zamanda toplumsal hayata da hazırlanmaktadır. Çocuklara yönelik olarak eser sergileyen en önemli kurumlardan bir Devlet Tiyatrolarıdır. Devlet Tiyatrolarının oynadığı çocuk oyunları, profesyonel anlamda ve nitelikli hazırlandığından çocukların gelişimi için büyük önem gösterebilir. Devlet Tiyatrolarının 2007-2008 / 2008-2009 sezonlarında sahnelediği 16 yerli çocuk tiyatrosu eseri bu çalışmada farklı boyutlarla değerlendirilmiştir. Eserler, ?Öz ve Biçim?, ?Dekor?, ?Zaman?, ?Kahramanlar ve İşlevleri?, ?Olay Dizisi?, ?Konuşma Örgüsü? ve ?İletiler? başlıklarıyla değerlendirmeye alınmıştır. Devlet Tiyatrolarının Milli Eğitim Bakanlığı ile yaptığı stratejik iş birliği, sergilediği oyunları daha geniş izleyiciye ulaştırmasını sağlamıştır. Bu stratejiye üniversitelerin Eğitim Fakültelerinde öğrenim gören Türkçe Öğretmenliği, Sınıf Öğretmenliği, Okul Öncesi Öğretmenliği gibi bölümlerin dâhil edilmesi, hem öğretmen adaylarının meslekte kullanacağı teknikleri benimsemesi açısından hem de daha fazla çocuğun tiyatro ile buluşması yönünden büyük önem arz eder.
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    SİNEMATİK GELECEKLER: YAPAY ZEKANIN SİNEMATOGRAFİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
    (2024) Aycan, Ersin; Aslanyürek, Yusuf
    Bu çalışma, yapay zekânın (YZ) sinematografi alanındaki etkisini ve ortaya çıkan sanatın kimliğini ve sinematografik anlamdaki katkısını incelemek amacındadır. Yapay Zekâ ile senaryonun yazılım aşamasından, görsel tasarıma, kurgulanma sürecinden müzik, seslendirme ve hatta görsel efektlerin oluşturulmasında önemli ölçüde hızlanma ve tasarım desteği vermesi beklenmektedir. Bu, hem estetik olarak yaratıcı ekibe destek verecek hem filmin tamamlanma sürecini hızlandıracak dolayısıyla filmin bütçesini düşürecektir. Görüntü yönetmeninin, yapay zekâ yardımıyla filmi senaryo aşamasında belirlediği estetik ve yöntemle kompozisyon, ışıklandırma, renk düzeltme hatta yapay zekâ yardımıyla tamamlanmış görsel efektler ile ilham verici yaklaşımlarda bulunması ve bunları kullanması yakın dönemde kaçınılmaz bir süreç oluşturabilir. Bu durumun beraberinde getirdiği soruların, sanatçı kavramıyla ilgili ciddi endişeler uyandırabileceği aşikârdır. Çalışmada, sinematografın veya başka bir deyişle görüntü yönetmeninin yapay zekâ teknolojisinden nasıl faydalandığı, yönetmenliğini Mahmut Fazıl Coşkun’un yaptığı 2017 yapımı Anons filmi ile örneklendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın yöntemi, nitel araştırma tekniklerinden betimleyici içerik analizi olarak belirlenmiştir. Ele alınan filmde özellikle görüntü yönetiminin sinematografik katkısının yapay zekâyla karşılaştırılacak olmasından dolayı; sanat yönetmeni, kostüm tasarımcısı ve makyözün kendi özgün yorumunu kullanamadığı bir sahne özellikle seçilerek işlenmiştir. Yönetmenliğini Mahmut Fazıl Coşkun’un yaptığı Anons (2017) filminin, gerçek bir hikâyeden uyarlama olması, gerçek bir olayı yansıtması nedeniyle dekor, kostüm ve makyajın gerçekten o döneme uygun yapılması gereğinden, filmi belirli sahneleri seçilerek görüntü yönetmeninin yorumlamasına odaklanılmış ve aynı sahne yapay zekâya yazılan kodlarla yeniden yaratım sürecinde birbirleriyle değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonunda, yapay zekânın sanat ve sanatçı bakımından yorumlanmasına çalışılmış ve devam eden süreçte yapay zekânın sanat ve sanatçıya etkisi tartışılmıştır.