Yazar "Doğru, Feyzi" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 3 / 3
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Ameliorative effects of humic acid on copper-induced liver injury via antioxidant and chelating mechanisms(2025) Cagin, Yasir Furkan; Doğru, Feyzi; Erdogan, Mehmet Ali; Atayan, Yahya; Berber, Ilhami; Yıldız, Azibe; Ozhan, OnuralThe liver plays a critical role in metabolism, detoxification, and maintaining internal homeostasis. Excessive accumulation of copper (Cu), a metal with known toxic effects, can cause severe hepatic injury, particularly in genetic disorders such as Wilson’s disease. This study aimed to investigate the chelating and antioxidant properties of humic acid (HA) in mitigating Cu-induced toxicity, oxidative damage, and apoptosis in an experimental model. Forty male rats were randomly assigned to four groups (n=10). Group I received a standard diet (Control); Group II received HA, 536 mg/kg/day, oral); Group III was administered copper sulfate (CuSO₄, 75 mg/kg/day, oral); Group IV received both HA and CuSO₄ for 14 days. Blood and liver tissue samples were collected post-euthanasia for biochemical, histopathological, and immunohistochemical analyses. Biochemical parameters included alanine aminotransferase (ALT), aspartate aminotransferase (AST), copper (Cu), ceruloplasmin, malondialdehyde (MDA), oxidative stress index (OSI), total antioxidant status (TAS), total oxidant status (TOS), glutathione (GSH), superoxide dismutase (SOD), catalase (CAT), and glutathione peroxidase (GPx). Caspase-3 and 9 expressions were evaluated immunohistochemically. The CuSO₄ group showed significantly increased ALT, AST, and Cu levels, alongside elevated MDA and TOS, and reduced TAS, GSH, SOD, CAT, and GPx levels (p<0.05). HA treatment significantly reversed these alterations. Histopathologically, severe hepatic damage induced by CuSO₄ was markedly alleviated by HA. Additionally, caspase-3 and 9 expressions were significantly upregulated in the CuSO₄ group but notably reduced with HA administration. Humic acid exhibits both chelating and antioxidant effects in alleviating copper-induced hepatotoxicity. It reduces hepatic Cu accumulation, mitigates oxidative stress and apoptosis, and alleviates liver damage. Further clinical studies are required to determine its optimal dosage, formulation, and safety for human use.Öğe PROPOLİS VE PERGANIN ANTİMİKROBİYAL ETKİLERİNİN İN-VİTRO OLARAK ARAŞTIRILMASI(2021) Doğru, Feyzi; Parlakpınar, Hakan; Duman, Yücel; Özhan, Onural; Keskin, Merve; Polat, AlaadinPropolis, arıların bitkilerin çeşitli kısımlarından topladığı reçine benzeri doğal bir maddedir. Arılar propolisi çeşitli patojenlere karşı koruyucu olarak kullanırlar. Propolis zengin içeriği sayesinde birçok biyolojik etkiye sahiptir. Perga, arıların yavrularını beslemek için kullandığı polen ve baldan oluşan fermente bir üründür. Bu çalışmanın amacı fenolik bileşiklerce zengin olan perganın, antimikrobiyal aktivitesinin propolisle karşılaştırılmasıdır. Propolis ve perganın etanolik ekstraktları hazırlandı ve Folin-Ciocalteu yöntemi ile toplam fenolik bileşik miktar tayini yapıldı. Ekstraktların gram-negatif patojenler olan Escherichia coli ve Pseudomonas aeruginosa, grampozitif bir patojen olan Staphylococcus aureus ve bir mantar türü olan Candida albicans üzerinde minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) değerleri mikrodilüsyon yöntemi ile ölçüldü. Propolis ve perga için MİK test aralığı fenolik bileşik miktarına göre 0,06µg/mL-125µg/mL olarak belirlendi. Propolis, Escherichia coli ve Pseudomonas aeruginosa’ya göre Candida albicans ve Staphylococcus aureus’a karşı düşük konsantrasyonlarda inhibe edici etki göstermiştir. Perganın Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa ve Candida albicans’a karşı yine düşük konsantrasyonda inhibitör etki gösterdiği; ancak, perganın Staphylococcus aureus’a karşı inhibitör etkinlik gösterebilmesi için çok daha yüksek konsantrasyonlara ihtiyaç olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak propolis ve perganın çalışmamızda antimikrobiyal etki gösterdiği izlenmiştir.Öğe Ratlarda gentamisine bağlı nefrotoksisitede karadut pekmezinin etkileri(İnönü Üniversitesi, 2022) Doğru, Feyzi; Polat, AlaadinAmaç: Böbrekler ilaca bağlı toksisitenin hedef organlarından birisidir. Bu çalışmada eldeki mevcut verilere göre antioksidan etkileri bulunan ve geleneksel halk tıbbında kullanılmakta olan karadut bitkisinin, gentamisin ile indüklenen nefrotoksisite modeli oluşturulmuş ratlarda böbrek üzerindeki olası koruyucu etkilerinin araştırılması amaçlandı. Materyal ve metot: Farmasötik kompozisyonu analiz edilen karadut pekmeziyle iki farklı doz uygulaması için toplamda 48 rat kullanılarak altı gruplu bir deney modeli oluşturuldu. Deney süreci tamamlanarak serumda BUN ve kreatinin düzeyi ölçüldü. Böbrek dokularında oksidan/antioksidan ve antiinflamatuvar biyokimyasal belirteçlerden MDA, GPX, GSH, CAT, SOD, TAS, TOS, OSİ, TNF-? ve IL-6 değerleri çalışıldı. Bulgular: Akut böbrek yetmezliğinin klinik takibinde kullanılan serum BUN ve kreatinin değerlerinin hasar grubunda yükseldiği; pekmez verilen hasar gruplarında düştüğü tespit edildi. Biyokimyasal oksidatif stres belirteçlerine baktığımızda; GSH, SOD, CAT, GPx ve TAS değerlerinin hasar grubunda düştüğü pekmez verilen gruplarda yükseldiği görüldü. MDA, TOS ve OSİ düzeylerinin ise hasar grubunda artmış olduğunu pekmez verilen gruplarda tekrar düştüğü görüldü. TNF-? düzeyinde inflamatuar durum ile ilgili değişiklik izlenmedi. IL-6 düzeyi karadut pekmezi ile inflamasyonun da baskılandığı tespit edildi. Bu durum histopatolojik olarak da desteklendi. Sonuç: Bu sonuçlara bakıldığında gentamisine bağlı hasarın gerçekleştiği ve karadut pekmezinin oksidatif stres düzeyini düşürdüğü dolayısıyla organ hasarı ve fonksiyon kaybını azalttığı görüldü. Ayrıca klinik çalışmalara temel oluşturabileceğinden dolayı koruyucu etkinin altında yatan mekanizmayı net olarak ortaya çıkarabilecek ve doz konusunu netleştirebilecek moleküler düzeyde ileri çalışmaların yapılması sonucuna varıldı. Anahtar kelimeler: Akut böbrek hasarı, antioksidanlar, oksidatif stres, rat
