Yazar "Eraslan, Fatma" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 1 / 1
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Necip Fazıl Kısakürek'in hikâyelerinde mekân
    (İnönü Üniversitesi, 2025) Eraslan, Fatma; Mum, Cafer; Yılmaz, Ebru Burcu
    Necip Fazıl Kısakürek, edebiyatın hemen her sahasında eser vermiş Türk düşünce ve sanat hayatına derin izler bırakmış çok yönlü bir yazardır. Yazar, şair, fikir adamı, dergici, tiyatro yazarı ve hikâyeci kimlikleriyle hem bireysel hem toplumsal düzlemde etkileyici bir külliyat ortaya koymuştur. Yazarın hikâyeleri, yıllar içinde farklı mecralarda yayınlanmış nihayetinde Hikâyelerim adı altında topladığı kitabında bir araya getirilmiştir. Bu hikâyeler, olay ve durum hikâyeciliğinin örneklerini taşır. Bunun yanında biçimsel olarak diyaloglar biçiminde olan kimi hikâyeler, olaydan çok yazarın mesajlarıyla örülüdür. Hikâye karakterleri eserlerde iki zıt yönde bulunur. Karamsar, mutsuz, yabancılaşan, bağımlılıkları olan karakterlerin karşısında; olduğu yerden-mevkiden memnun, hayattaki gayelerine ulaşmış kişiler görülür. Bu farkın oluşmasındaki temel nokta dinin, kişi hayatına ne kadar nüfuz ettiğidir. Bu psikolojik arka planın yansımaları, mekânla birlikte anlamlı olur. Yazarın sembol dilini oldukça yoğun kullandığı eserlerde karakterin yolculuğu mekânın algılanmasına da etki eder. Oteller, ahşap ev, mezarlık, şehir, hastane gibi mekânlar karakterlerin yaşadıkları içsel çatışmaların sahnesi olarak kurgulanır. Necip Fazıl'ın sembolik anlatım dili, bu mekânları salt dekoratif unsurlar olmaktan çıkararak, karakterlerin algı dünyasını şekillendiren birer metafora dönüştür. Mekân hem çevresel hem algısal boyutlarıyla hikâyenin anlam haritasını belirler. Bu tez çalışması, Necip Fazıl Kısakürek'in hikâyelerinde mekân kullanımın algısal ve çevresel düzeyde incelemektedir. Karakterlerin hafızaları, mekâna yükledikleri anlamları derinleştirirken; fiziksel çevre unsurları sembolik okumalar için zemin hazırlar. Mekânın hikâyelerdeki çevresel görevi kurgusal bağlamda dekor işlevini tamamlamanın yanında hikâye dönemlerinin sosyal yaşam unsurları için kaynak olabilir. Mekânın algısal işlevi ise karakterlerin hafıza mekânlarının iştirakiyle, psikolojik temelli duygusal yansımalar olarak yer bulur. Böylece mekân, anlatının hem içsel hem de dışsal boyutunu oluşturarak, hikâyeleri biçimlendiren bir yapı taşı haline gelir. Anahtar Kelimeler: edebiyat, mekân, algısal, çevresel, Necip Fazıl Kısakürek