Yazar "Gündüz, Emrah" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 4 / 4
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Immediate Voice Changes Following Low- and High-Water Resistance Phonation in Healthy Adults: An Acoustic and Self-Perception Study
    (Elsevier Inc., 2026) Kaya, Tuba; Gündüz, Emrah
    Purpose: The purpose of this study was to make a comparison between the short-term effects of low- and high-resistance water phonation exercises, adjusted using the DoctorVox® device, on acoustic parameters and voice self-perception in healthy adults. Method: Forty-seven healthy adults (37 females, 10 males) performed both low- and high-resistance exercises in a comparative experimental design. Low resistance was achieved with 3 cm of water in the DoctorVox® device, whereas high resistance was achieved by adjusting the DC-Valve® to a 3-mm opening at the same water depth. Acoustic voice recordings (fundamental frequency [F0], jitter, shimmer, harmonics-to-noise ratio [HNR], and acoustic voice quality index) and self-perception ratings (voice quality, phonatory comfort, and vocal fatigue) were collected at baseline, immediately post exercise, and 30 minutes post exercise. The analysis employed both parametric and nonparametric statistical tests. Results: The low-resistance condition resulted in a significant immediately post exercise increase in F0 and HNR, and a significant decrease in jitter; however, these effects largely disappeared by the 30-minute mark. In the high-resistance condition, only HNR demonstrated a significant change over time, but subsequent pairwise comparisons were not significant. The only significant difference between the two conditions was a higher HNR in favor of the high-resistance condition at 30 minutes post exercise. Despite the absence of any significant difference between the conditions in self-perception ratings, participants in both groups exhibited a tendency to report heightened voice quality and comfort, alongside diminished fatigue, subsequent to the exercises. Conclusion: The findings suggest that low-resistance exercises may produce immediate acoustic trends in specific parameters and may be useful as a voice warm-up in healthy individuals. Although the effects of high-resistance exercises appear more limited, the results suggest a potential trend toward more sustained changes in certain acoustic parameters. This study highlights the importance of individualizing resistance levels in voice therapy based on specific goals and provides foundational data to guide clinical practice. © 2026 The Voice Foundation. Published by Elsevier Inc. All rights are reserved, including those for text and data mining, AI training, and similar technologies.
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Meniere hastalığının teşhisinde Yapay Sistemler: Bir Derleme
    (2025) Calım, Omer Faruk; Gündüz, Emrah; Coskun, Huri Nur; Yıldız, Çağrı
    Meniere Hastalığı (MH) spontan vertigo atakları, tek taraflı dalgalanan sensörinöral işitme kaybı, işitsel dolgunluk ve tinnitus ile karakterize karmaşık, multifaktöriyel bir iç kulak hastalığıdır. Endolenfatik hidrops (EH) genellikle MH’nin histopatolojik bir özelliği olarak kabul edilse de, 2015 tanı kılavuzları bunun varlığının tanı için gerekli olmadığını vurgulamaktadır. Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG), gelişim aşamasında olmasına rağmen EH’yi tespit etmek için değerli bir araç olarak ortaya çıkmıştır. Son zamanlarda, insan bilişsel süreçlerini simüle eden ve hızla ilerleyen bir alan olan yapay zeka (YZ), MH çalışmalarında önemli bir ilgi görmüştür. Bu makale, Meniere Hastalığı’nın teşhisi, izlenmesi ve tedavisinde YZ ve derin öğrenmenin uygulanmasına ilişkin mevcut literatürü gözden geçirmektedir. İncelememiz PubMed, Scopus, Web of Science ve Science Direct’ten elde edilen yedi ilgili çalışmayı kapsamaktadır. Bunlar arasında dört makale, endolenfatik hidropsu tespit etmek ve ölçmek için MRG kullanımına odaklanmaktadır. Bu bulguları bir gelişim yörüngesi bağlamında sunuyor, mevcut metodolojilerin sınırlamalarını tartışıyor ve gelecekteki ilerlemeler için potansiyel yolları özetliyoruz.
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Parotis bezi tümörlerinin ayırıcı tanısında multiparametrik manyetik rezonans görüntüleme kullanılarak geliştirilen derin öğrenme modeli
    (İnönü Üniversitesi, 2021) Gündüz, Emrah; Kızılay, Ahmet
    Amaç: Sık görülen parotis tümörlerinin ayırıcı tanısında, multiparametrik MRG kullanılarak geliştirilen derin öğrenme modeliyle yapay zeka bazlı yeni bir yaklaşım oluşturmak. Gereç ve Yöntem: Parotis bezinde tümör bulunan 123 hasta ile tümör bulunmayan 50 hastanın MRG görüntüleri retrospektif olarak incelendi. Bu görüntülerle eğitilen InceptionResNetV2 derin öğrenme modeli ve majority voting yaklaşımıyla parotis tümörleri sınıflandırıldı. Modelin ayırıcı tanı performansı SVM, KNN ve LD sınıflandırıcıları kullanılarak değerlendirildi. Derin öğrenme modelinde giriş verisi olarak; post-kontrast T1A, T2A konvansiyonel MRG sekansları ve b0, b1000 ve ADC difüzyon ağırlıklı sekanslar kullanıldı. Çalışma üç evrede gerçekleştirildi. I. evrede kontrol grubu (KG), pleomorfik adenom (PMA), Warthin tümörü (WT), malign tümör (MT) ayırıcı tanısı yapıldı ve MRG sekanslarının giriş verisinde kombine ve non-kombine olarak verildiği iki yaklaşım oluşturuldu. II. evrede benign tümör (PMA ve WT), MT ve KG'nin ayırıcı tanısı yapıldı. III. evrede ise, parotis bezinde tümör bulunan ve bulunmayan hastaların ayırıcı tanısının yapılması amaçlandı. Bulgular: Evre I'de non-kombine yaklaşımda doğruluk, sensivite ve spesifitenin sırasıyla %86,43, %83,24 ve %95,35; kombine yaklaşımdaysa sırasıyla %92,86, %90,34 ve %97,51 olduğu saptandı. Evre I'de sınıflandırıcılar arasında en iyi sonuca %93,57 doğrulukla SVM sınıflandırıcısı sahipti. Evre II'de doğruluk %92,14, sensivite %83,33 ve spesifite %93,99 olarak saptandı. Evre III'deyse doğruluk %99,29, sensivite %100 ve spesifite %99.02 olarak hesaplandı. Derin öğrenme modelinin PMA ayırıcı tanısı için doğruluğu %97,62, WT için %92,31 ve MT için %71,43 olarak saptandı. Sonuç ve Öneriler: Bu çalışmada son yıllarda popüler hale gelen derin öğrenme modelleriyle parotis tümörlerini otomatik ve yüksek doğrulukla sınıflandıran yeni bir yaklaşım sunulmuş ve istatistiksel olarak başarılı sonuçlar elde edilmiştir. Bu model hekimlere, parotis kitlelerinin MRG görüntülerini değerlendirmelerinde kolaylık sağlayacaktır. Anahtar Kelimeler: Yapay Zeka, Derin Öğrenme, Parotis Tümörleri, Bilgisayar Destekli Tanı
  • Küçük Resim
    Öğe
    Pediatric tracheotomy: Results of a single center study on 46 patients
    (2022) Tan, Mehmet; Gündüz, Emrah; Çelik, Hatice; Bayındır, Tuba
    In this study, we aimed to present our tracheotomy experiences in pediatric patients in our hospital. We reviewed the data by analyzing pediatric tracheotomy retrospectively in terms of indications, follow-up and complications. Forty-six pediatric patients who underwent tracheotomy between 2014 and 2021 were included. The indications were examined under five headings according to the diagnoses that led to the tracheotomy of the patients. These were prolonged intubation, upper airway obstruction, craniofacial anomalies, neuromuscular disorders, and postoperative-traumatic sequelae. Twenty-three (50%) of these patients were girls, and 23 (50%) were boys. The mean age of the patients was 53.8±62.9 months. The youngest patient was a 1-day-old newborn, while the oldest patient was 15 years old. Pediatric tracheotomy was performed in 14 patients for prolonged intubation, 12 patients for craniofacial anomalies, 7 patients for upper airway obstruction, 7 patients for postoperative-traumatic sequelae and 6 patients for neuromuscular disorders. Preoperative or postoperative complications were seen in 10 of the patients. The intubation time of the patients who underwent elective tracheotomy was calculated as 25.7±17.1 days. Of these patients, the shortest duration of intubation was 6 days, and the longest duration was 90 days. The smallest diameter of the tracheostomy cannula inserted in the patients was 2.5 mm, while the largest was 7 mm, and the mean was 4.5 mm. In the follow-ups, it was observed that only 6 of the patients were decannulated, 11 of them died, and the remaining 29 continued their lives with tracheostomy. As a result, although pediatric tracheotomy is rare, it is a life-saving surgical procedure for the appropriate indications and can be successfully performed with manageable complications, contrary to expectations, with the appropriate surgical technique and adequate postoperative care.