Yazar "Korkmaz, Kübranur" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • Küçük Resim
    Öğe
    Farklı şiddetteki aerobik egzersizin endoplazmik retikulum stresine ve IL-23 düzeyine etkisi
    (İnönü Üniversitesi, 2019) Korkmaz, Kübranur
    Amaç: Günümüzde sedanter yaşam şeklinin insan vücudu üzerindeki olumsuz etkilerinden bahsedilirken egzersizin önemi uzmanlar tarafından vurgulanmaktadır. Ancak egzersizin sıklığının, şiddetinin, süresinin ve türünün üzerinde durmak gerekir. Orta şiddetli aerobik egzersizin vücut üzerinde olumlu etkileri olduğu bilinmektedir. Egzersizin yoğunluğu arttıkça proinflamatuar sitokinlerin salgılanması ve kas dokuda hasara yol açabilecek endoplazmik retikulum (1) stres belirteçlerinin değiştirebileceğini gösteren çalışmalar mevcuttur. Planladığımız çalışma ile farklı yoğunluktaki yüzme egzersizinin ER stresi üzerine etkisi ile serumdaki IL-17 ve IL-23 düzeylerini değiştirip değiştirmediği araştırılacaktır. Materyal ve Metot: Sıçanlar kontrol (n=9), normal yüzme egzersizi (NYE)(n=8), ve ağırlık yüklü yüzme egzersiz (AYYE) (n=9) grubu olmak üzere 3 ayrı gruba ayrıldı. 10 hafta boyunca NYE gruplarındaki sıçanlar 10 dk ile yüzme egzersizine başlatılıp her 2 haftada bir süresi 10'ar dk arttırılarak yüzdürüldü. AYYE grubundaki sıçanlar egzersizin ilk haftası hayvanın vücut ağırlığının %5'i oranında ağırlık bağlanarak yüzme egzersizine başlatıldı. NYE grubundaki gibi her 2 haftada bir 10 dk süre artışının yanı sıra her 2 haftada bir bağlanan ağırlık oranı da %1 oranında arttırılarak yüzdürüldü. Hayvanlar feda edildikten sonra çizgili kas ve kalp dokuları homojenize edildi ve Western Blot tekniği ile çizgili kas dokusunda Glikoz İle Regüle Protein 78 kDA (GRP78/BIP) ve Aktive Edici Transkripsiyon Faktör 4 (ATF4) yoğunlukları ile kalp kasındaki ATF4 yoğunlukları ölçüldü. Alınan serum örneklerinden ELISA yöntemiyle IL-23 ve IL-17 düzeyleri ölçüldü. Veriler Kruskal Wallis testi ile karşılaştırıldı. Anlamlı çıkan verilerde göreceli Benforroni Mann-Whitney U testi yapılarak gruplar arası farklılık test edildi. Bulgular: IL-23 ve IL-17 düzeylerinde gruplar arasında (P>0.05) anlamlı bir fark görülmedi. Çizgili kas dokusundan elde edilen GRP78 düzeyleri NYE grubunda AYYE ve kontrol grubuna göre anlamlı olarak azaldı. ATF4 protein düzeyi ise AYYE grubuna göre ve kontrol grubuna kıyasla anlamlı olarak arttı. Kalp kasında ATF4 düzeyi AYYE grubunda NYE grubuna kıyasla azaldığı görüldü; ancak kontrol grubuna kıyasla anlamlı bir fark görülmedi. Sonuç: Her 2 yüzme egzersiz türünde proinflamatuar sitokinlerden olan IL-23 ve IL-17 düzeyinin değişmediği halde ER stres belirteçlerinin değiştiği gözlendi. Kalp ve çizgili kas dokusunda uzun süre uygulanan yüksek yoğunluklu yüzme egzersizinde ER stresine karşı yeterli bir adaptasyon cevabı gelişmedi. Anahtar Kelimeler: ER Stresi, Yüzme Egzersizi, GRP78, ATF4, IL-23, IL-17
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Meme kanseri hücrelerinde enerji regülasyonunun hücre sağ kalımı üzerine etkileri
    (İnönü Üniversitesi, 2025) Korkmaz, Kübranur; Düzova, Halil
    Amaç: Kanser hücreleri, artmış nikotinamid fosforibosiltransferaz (NAMPT) ekspirasyonu nedeniyle sürekli nikotinamid adenin dinükleotit (NAD) sentezleyerek oksitlenmiş NAD fosfat (NADP+) havuzunu arttırır. Böylece pentoz fosfat yolu (PFY) aracılığıyla indirgenmiş NADP (NADPH) üretimi sürdürülür. Meme kanseri hücreleri, indüklenen PFY ile büyümektedir. Bu nedenle, NAD metabolizmasını hedef alarak, enerji regülasyonu ile hücresel sağkalımı sürecinin araştırılması hedeflendi. Materyal ve Metot: MCF7 ve MDAMB231 hücreleri büyütüldükten sonra dörder gruba ayrıldı. MCF7-CG'ye ve MDAMB231-CG'ye hiçbir madde uygulanmadı. MCF7-FG'ye 10 mM FK866, MCF7-QG'ye 40 mM kuersetin, MCF7-AG'ye 10 mM apigenin verildi. MDAMB231-FG'ye 10 mM FK866, MDAMB231-QG'ye 40 mM kuersetin, MDAMB231-AG'ye 10 mM apigenin uygulandı. Ertesi gün hücreler büyüme ortamlarından ayrılarak NAD/NADH oranı, reaktif oksijen türleri (ROS), glutatyon-s-transferaz (GST) aktiviteleri, interlökin (IL)-1? ve tümör nekroz faktör (TNF)-?, geçici reseptör potansiyel (TRP) kanal (TRPC) 1 ve TRPC 4 protein düzeyleri ile endoplazmik retikulum (ER) stres belirteçleri ölçüldü. Elde edilen bulgular uygun istatiksel yöntemleriyle değerlendirildi. Bulgular: Her iki hücre hattında apigenin ve kuersetin NAD miktarlarında artışa yol açarken FK866 verilen hücrelerde düşüş gözlendi. Bununla beraber apigenin kuersetine kıyasla daha iyi bir NAD koruyucu olduğu halde kuersetinin antioksidan savunma mekanizmasına daha güçlü etki ettiği gözlendi. Hem MCF7 hem de MDAMB231 hücrelerinde, gruplar arasında IL-1?, TNF ?, TRPC 1, TRPC4, GRP78, ATF4, CHOP ve kaspaz 3 düzeylerinde istatistiksel olarak önemli farklılıklar bulundu (p<0.05). Sonuç: Hücresel enerji metabolizmasında önemli bir rol üstlenen NAD molekülünün hedef alınması ile meme kanseri hücrelerinde kalsiyum depoları tüketilerek oksidatif hasar ve ER stresi meydana gelebilir. Bunun sonucunda hücrelerin malign aktiviteleri önlenebilir. Ayrıca tümör hücrelerinin doğrudan kalsiyum kanallarına yönelik geliştirilebilecek ilaçlar ile tümöral aktivite yönetilebilir.