Diabetes Mellituslu Yetişkin Hastalarda Tamamlayıcı ve Alternatif Uygulama Kullanımı: Bir Üniversite Hastanesi Örneği
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Amaç: Diabetes mellitus (DM)'un sonuçları yaşam kalitesini ciddi şekilde etkilemektedir. DM yönetiminden elde edilen sonuçlar bazı hastalar için tatmin edici olmadığından tamamlayıcı ve alternatif uygulama (TAU) yöntemlerine başvurmaktadırlar. Çalışma, TAU kullanan ve kullanmayan DM hastaları çeşitli değişkenlere göre incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışma kesitsel bir çalışma olarak tasarlanmıştır. Veriler Ocak-Temmuz 2020 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırma bir üniversite hastanesinin endokrin servisinde ve polikliniklerinde yürütülmüştür. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler ve ki-kare analizleri kullanıldı. Bulgular: Çalışmada DM hastalarının %21'inin TAU yöntemlerinden birini kullandığı ve çoğunlukla bitki çayı [papatya, yeşil çay, karanfil, adaçayı, kekik] ve tarçını tercih ettiği belirlendi. Hastaların %54,5’inin TAU uygulamalarını tedavi sürecinde, %31,8’inin tanı konar konmaz, %11,4’ünün tedavi öncesinde ve 2,3’ünün tedavi bitince kullandığı bulundu. Araştırmada hastaların, %70,5’inin kullandığı TAU yönteminin etkisini bildiğini, %56,8’inin kullandığı TAU yöntemini yararlı bulduğunu, %81,8’inin kullandığı yöntemle ilgili sağlık sorunu yaşamadığını ifade ettiği görüldü. Hastaların %43,2’sinin TAU yöntemini 1-3 ay kadar süreyle kullandığı, %47,7’sinin her hafta kullandığı bulundu. Sonuç: Araştırmada diyabetli hastaların sıklıkla kan şekeri düzeylerini düşürmek/dengelemek için TAU yöntemlerini kullandığı ve en çok bilgi çaylarını ve tarçını kullandıkları görüldü. Hastaların yarısının kullandığı TAU yöntemi ile ilgili bilgiyi komşularından\\arkadaşların aldıkları ve sadece üçte birinin kullandığı TAU yönteminden fayda gördüğünü ifade ettikleri görüldü.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Tamamlayıcı ve Entegre Tıp, Endokrinoloji ve Metabolizma
Kaynak
Türkiye Diyabet ve Obezite Dergisi
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
9
Sayı
1
