Türkiye'de bankacılık sektörü ve BDDK'nın rolü
Küçük Resim Yok
Tarih
2026
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
İnönü Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu yüksek lisans tezi, Türkiye bankacılık sisteminin Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze uzanan tarihsel gelişimini ve bu süreçte Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun (BDDK) üstlendiği rolü incelemektedir. Çalışmada, bankacılık sektöründe yaşanan yapısal dönüşümler, özellikle 1990'lı yıllar ile 2000'li yılların başında ortaya çıkan finansal kırılganlıklar ve bu kırılganlıkların düzenleyici reform ihtiyacını nasıl zorunlu kıldığı ele alınmaktadır. BDDK'nın 1999 yılında bağımsız bir düzenleyici otorite olarak kurulması, Türk bankacılık sistemi açısından önemli bir dönüm noktasıdır. 2001 krizi sonrasında uygulamaya konulan Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı kapsamında, BDDK öncülüğünde hayata geçirilen düzenleme ve denetim reformlarının; bankacılık sektörünün sermaye yeterliliği, aktif kalitesi ve genel finansal sağlamlığı üzerinde olumlu etkiler yarattığı görülmektedir. Bu çerçevede, BDDK'nın makro ihtiyati politikaları ve Basel Uzlaşılarına uyum süreci değerlendirilmiş; ayrıca İngiltere'de uygulanan finansal düzenleme ve denetim modeli ile Türkiye'deki düzenleyici çerçeve karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Söz konusu düzenlemelerin, sektörün 2008 Küresel Finansal Krizi gibi dışsal şoklara karşı dayanıklılığını artırmadaki rolü analiz edilmiştir. Çalışmanın bulguları, BDDK'nın benimsediği proaktif düzenleme ve denetim yaklaşımının bankacılık sektöründe şeffaflık, kurumsal yönetişim ve finansal istikrarın güçlenmesine katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, kurumun operasyonel bağımsızlığına ilişkin tartışmalar da değerlendirilmiştir. Bu tez, Türkiye'de finansal düzenleme ve denetim alanındaki literatüre katkı sağlamayı ve bankacılık sektörünün sürdürülebilir gelişimine yönelik politika önerileri sunmayı amaçlamaktadır.
This master's thesis examines the historical evolution of the Turkish banking system from the Ottoman Empire to the present day and analyzes the role undertaken by the Banking Regulation and Supervision Agency (BRSA) within this process. The study focuses on the structural transformations experienced by the banking sector, particularly the financial vulnerabilities observed during the 1990s and the early 2000s, and how these developments necessitated comprehensive regulatory reforms. The establishment of the BRSA as an independent regulatory authority in 1999 represents a significant turning point in the Turkish banking system. Within the framework of the Transition to a Strong Economy Program implemented after the 2001 crisis, regulatory and supervisory reforms led by the BRSA contributed positively to improvements in capital adequacy, asset quality, and overall financial soundness of the banking sector. In this context, the BRSA's macroprudential policies and the harmonization process with international standards, particularly the Basel Accords, are evaluated. In addition, the regulatory framework in Turkey is comparatively analyzed with the financial regulation and supervision model applied in the United Kingdom. The study also examines the role of these regulatory practices in enhancing the resilience of the banking sector against external shocks such as the 2008 Global Financial Crisis. The findings indicate that the BRSA's proactive regulatory and supervisory approach has strengthened transparency, corporate governance, and financial stability within the banking system. Nevertheless, ongoing debates regarding the operational independence of the institution are also addressed. This thesis aims to contribute to the literature on financial regulation and supervision in Türkiye and to offer policy implications for the sustainable development of the banking sector.
This master's thesis examines the historical evolution of the Turkish banking system from the Ottoman Empire to the present day and analyzes the role undertaken by the Banking Regulation and Supervision Agency (BRSA) within this process. The study focuses on the structural transformations experienced by the banking sector, particularly the financial vulnerabilities observed during the 1990s and the early 2000s, and how these developments necessitated comprehensive regulatory reforms. The establishment of the BRSA as an independent regulatory authority in 1999 represents a significant turning point in the Turkish banking system. Within the framework of the Transition to a Strong Economy Program implemented after the 2001 crisis, regulatory and supervisory reforms led by the BRSA contributed positively to improvements in capital adequacy, asset quality, and overall financial soundness of the banking sector. In this context, the BRSA's macroprudential policies and the harmonization process with international standards, particularly the Basel Accords, are evaluated. In addition, the regulatory framework in Turkey is comparatively analyzed with the financial regulation and supervision model applied in the United Kingdom. The study also examines the role of these regulatory practices in enhancing the resilience of the banking sector against external shocks such as the 2008 Global Financial Crisis. The findings indicate that the BRSA's proactive regulatory and supervisory approach has strengthened transparency, corporate governance, and financial stability within the banking system. Nevertheless, ongoing debates regarding the operational independence of the institution are also addressed. This thesis aims to contribute to the literature on financial regulation and supervision in Türkiye and to offer policy implications for the sustainable development of the banking sector.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Bankacılık, Banking
