N-heterosiklik tuzların sentezi ve özellikleri

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2012

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

İnönü Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

1968 yılında Öfele'nin N-heterosiklik karbenler (NHCs) ile ilgili çalışması ve 1991 yılında Arduengo'nun ilk serbest karbeni izole etmesinden beri NHCs ve bu karbenlerden elde edilen geçiş metal kompleksleri özellikle katalitik tepkimelerdeki uygulamalarıyla çok dikkat çekmiştir. Son yıllarda, NHCs geçiş metal katalizli tepkimelerde organokatalizör ve ligand öncülü olarak yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Bu ligandlardan yararlanılarak sentezlenen kompleksler metatez, furan oluşumu, polimerizasyon, hidrosilasyon, hidrojenasyon ve eşleşme reaksiyonlarında oldukça iyi katalitik aktivite göstermektedir. NHCs güçlü ? verici fakat çok zayıf ? alıcı olmalarından dolayı fosfin ligandların analogu olarak düşünülür. Genellikle, NHC metal kompleksleri ısı, nem ve oksijene karşı fosfin metal bazlı komplekslerden daha kararlıdır.
Since the first report by Ofele in 1968, and the first isolation by Arduengo in 1991, N-heterocyclic carbenes (NHCs) have attracted many attentions, especially for its applications in catalytic reactions. In recent years, NHCs are widely used as organocatalysts and ancillary ligands in transitions metal catalyzed reactions. Using these ligands, synthesised complexes have showed high catalytic activity in methathesis, creation of furane, polymerization, hydrosilylation, hydrogenation, and coupling reactions. NHCs are usually considered as analogues of phosphine ligands because of their good ? -donating but very weak ? -accepting ability. Generally, NHCs-metal complexes have higher stability toward heat, moisture, and oxygen than phosphine metal-based complexes, which makes them quite attractive as phosphine surrogates.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye

Akkoç, S. (2012). N-heterosiklik tuzların sentezi ve özellikleri. İnönü Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. 1-208 ss.