Grup rehberliğinin özürlü çocuğu olan anne babaların kaygı düzeylerinin azaltılmasındaki etkisi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2001

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

İnönü Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/closedAccess

Özet

Bu araştırmanın amacı; özürlü çocuğa sahip olmanın yarattığı kaygıyı, gerek durumluk gerekse sürekli boyutunda azaltmaya yönelik, eğitsel ve psikolojik desteği, özürlü çocuğa sahip anne babalar üzerinde denemek ve sonuçta; kullanılabilir nitelikte, pratik bir grup rehberliği etkinliği oluşturmaktır. Bu araştırma; grup rehberliğinin özürlü çocuğa sahip anne babaların kaygı düzeyini azaltmada etkili olup olmadığını incelediği için, deneysel bir araştırmadır. Araştırma; 2000 yılının Eylül, Ekim, Kasım aylarında Malatya Rehberlik ve Araştırma Merkezi 'ne başvuran özürlü çocuğa sahip anne babalar arasından seçilen, biri deney (10 anne; 10 baba) diğeri kontrol (10 anne; 10 baba) olmak üzere iki grup üzerinde gerçekleştirilmiştir. Deney grubu anne babalara; eğitsel ve psikolojik destek içerikli 8 oturumluk grup rehberliği programı uygulanmıştır. Oturumlara başlanmadan önce deney ve kontrol grubunu oluşturan anne babalara; Öner ve LE Compte (1974-1977) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri (D-SKE) ön-test olarak verilmiş, deney grubu üzerinde deneysel işlem gerçekleştirilmiş, kontrol grubu üzerinde ise hiçbir işlem yapılmamıştır. Sonra gruplara; yine aym ölçek son-test olarak tekrar uygulanmıştır. Araştırmanın üzerine kurulduğu denencelerin test edilebilmesi için; uygulamalardan elde edilen veriler, verilerin niteliğine göre, uygun "t" istatistiği tekniğiyle çözümlenmiştir. Yapılan istatistiksel çözümlemelere göre elde edilen bulgular ve ulaşılan sonuçlar şu şekilde özetlenebilir: 1. Eğitsel ve psikolojik destek içerikli grup rehberliği etkinlikleri; özürlü çocuğa sahip olma kaygısını azaltmayı amaçlayan ve grup rehberliğine katılan anne babaların hem durumluk hem de sürekli kaygı düzeylerini azaltmada etkili olmuştur. 2.Grup rehberliği çalışmaları; hem anne hem de babaların durumluk ve sürekli kaygı düzeylerini azaltmada etkili olmuştur. Ancak; grup rehberliğinin özürlü çocuğa sahip olmaktan kaynaklanan durumluk ve sürekli kaygı düzeylerini azaltmada, anne babalar üzerinde farklı bir etki gösterdiği konusunda herhangi bir kanıt elde edilememiştir. ^-«-.v jf "S." N> i '- s ( : ??'?; v \ i Bu program özel eğitim okullarına devam eden özürlü çocuk anne babalarıyla de denenebilir. Böylece söz konusu programın; özürlü çocuğa sahip anne babalar üzerinde etkisinin olup olmadığı daha iyi gözlenmiş olur. Bu araştırmada denekler çeşitli özür gruplarından olan çocukların anne babalarından oluşmuştur. Aynı özür grubundan çocuklara sahip anne babalar bir araya getirilerek ve programın içeriği de ilgili özür grubundan çocuğa sahip anne babaların durum ve ihtiyaçlarına göre farklılaştırılarak uygulanabilir. Rehberlik ve Araştırma Merkezlerinde görev yapan rehber öğretmenler özürlü çocuğa sahip anne babaların kaygı düzeylerini azaltma konusunda, bu çalışmada denenen programdan yararlanabilirler.

Açıklama

Bu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.

Anahtar Kelimeler

Rehberlik, Guidance, Group guidence, Kaygı düzeyi, Family relations, Engelli çocuklar, Aile içi ilişkiler

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye

Çin, Ayşe ;(2001) Grup rehberliğinin özürlü çocuğu olan anne babaların kaygı düzeylerinin azaltılmasındaki etkisi ,İnönü Üniversitesi.