Dış politikada ontolojik güvenlik arayışı: Türkiye örneği (2002-2023)
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
İnönü Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu çalışma, Türkiye'nin 2002–2023 dönemi dış politikasını, ontolojik güvenlik kuramı çerçevesinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Ontolojik güvenlik kuramı, devletlerin yalnızca fiziksel güvenliklerini değil, aynı zamanda benlik sürekliliğini ve kimliksel istikrarını koruma çabalarını da merkeze alan bir yaklaşım sunmaktadır. Bu bağlamda araştırmanın temel sorusu, Türkiye'nin bu dönemde izlediği dış politikanın hangi ontolojik güvenlik kaygılarıyla şekillendiği ve bu kaygıların dış politika söylemi ile pratiklerinde nasıl tezahür ettiği sorusudur. Çalışma, bu temel soruya ek olarak şu alt sorulara yanıt aramaktadır: Türkiye, 2002 sonrası dönemde nasıl bir kimlik anlatısı geliştirmiştir? Bu kimlik anlatısını hangi iç ve dış politika gelişmeleri tehdit etmiş veya güçlendirmiştir? Türkiye'nin dış politika söylemi ve uygulamaları, bu dönemdeki ontolojik güvenlik ihtiyacını nasıl karşılamıştır? Özellikle kriz anlarında Türkiye'nin varoluşsal yönelimi ne şekilde belirginleşmiştir? Bu sorulara yanıt aranırken, Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) iktidarında şekillenen kimlik politikaları, dış politika tercihleri ve söylemsel yönelimler incelenmiştir. Bulgular, AKP'nin inşa ettiği ulusal benliğin ve rol kimliklerin Türk Dış Politikasına yön veren motivasyonlar olduğunu göstermektedir. Ayrıca bu dönemde dış politikadaki irrasyonel eylemlerin ardındaki motivasyonun da AKP'nin Türkiye'ye tanımladığı rollerin, uluslararası alanın diğer aktörleri tarafından tanınmaması olduğu da bulgular arasındadır.
This study aims to analyze Turkey's foreign policy between 2002 and 2023 within the framework of ontological security theory. Ontological security theory offers an approach that focuses not only on the physical security of states but also on their efforts to protect their continuity of self and identity stability. In this context, the main question of the research is the ontological security concerns that shaped Turkey's foreign policy during this period and how these concerns manifested themselves in foreign policy discourse and practices. In addition to this main question, the study seeks answers to the following sub-questions: What kind of identity narrative did Turkey develop in the post-2002 period? Which domestic and foreign policy developments threatened or strengthened this identity narrative? How did Türkiye's foreign policy discourse and practices meet its ontological security needs during this period? In particular, how did Turkey's existential orientation become evident in times of crisis? In search of answers to these questions, identity policies, foreign policy preferences and discursive orientations shaped by the Justice and Development Party (AKP) government were examined. The findings show that the national self and role identities constructed by the AKP are the motivations that guide Turkish Foreign Policy. In addition, it is among the findings that the motivation behind the irrational actions in foreign policy during this period was the lack of recognition by other actors in the international arena of the roles defined by the AKP for Turkey.
This study aims to analyze Turkey's foreign policy between 2002 and 2023 within the framework of ontological security theory. Ontological security theory offers an approach that focuses not only on the physical security of states but also on their efforts to protect their continuity of self and identity stability. In this context, the main question of the research is the ontological security concerns that shaped Turkey's foreign policy during this period and how these concerns manifested themselves in foreign policy discourse and practices. In addition to this main question, the study seeks answers to the following sub-questions: What kind of identity narrative did Turkey develop in the post-2002 period? Which domestic and foreign policy developments threatened or strengthened this identity narrative? How did Türkiye's foreign policy discourse and practices meet its ontological security needs during this period? In particular, how did Turkey's existential orientation become evident in times of crisis? In search of answers to these questions, identity policies, foreign policy preferences and discursive orientations shaped by the Justice and Development Party (AKP) government were examined. The findings show that the national self and role identities constructed by the AKP are the motivations that guide Turkish Foreign Policy. In addition, it is among the findings that the motivation behind the irrational actions in foreign policy during this period was the lack of recognition by other actors in the international arena of the roles defined by the AKP for Turkey.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Siyasal Bilimler, Political Science, Uluslararası İlişkiler
