Türkiye'de hayat boyu öğrenme kurumlarının yapı ve işleyiş açısından analizi
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
İnönü Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu araştırmanın amacı, Türkiye'de hayat boyu öğrenme kurumlarının (Halk Eğitimi Merkezleri ve Olgunlaşma Enstitüleri) yapı ve işleyişini yöneticiler ve eğitimcilerin algıları doğrultusunda çok boyutlu olarak incelemek; örgütlenme, liderlik, eğitim programları, kurumsallık ve insan kaynakları yönetimi boyutlarında güçlü ve geliştirilmesi gereken alanları ortaya koymaktır. Araştırma, nicel ve nitel verilerin eş zamanlı olarak toplandığı ve analiz edildiği yakınsayan karma paralel desen çerçevesinde yürütülmüştür. Nicel veriler, farklı illerde görev yapan yönetici ve eğitimcilerden geliştirilen ölçek aracılığıyla toplanmış; nitel veriler ise yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla elde edilmiştir. Her iki veri türü bağımsız olarak analiz edilmiş ve bulgular karşılaştırılarak bütünleştirilmiştir. Nicel bulgular, yöneticiler ve eğitimcilerin hayat boyu öğrenme kurumlarına ilişkin beklentilerinin tüm boyutlarda yüksek olduğunu; buna karşılık mevcut duruma yönelik algıların özellikle insan kaynakları yönetimi, liderlik, örgütlenme ve kurumsallık boyutlarında daha düşük düzeyde seyrettiğini göstermektedir. Eğitim programları boyutu her iki grupta da görece güçlü bir alan olarak öne çıkmaktadır. Demografik ve mesleki değişkenlere göre yapılan analizler, bazı değişkenlerde sınırlı farklılaşmalar bulunduğunu, genel çerçevenin ise büyük ölçüde benzerlik gösterdiğini ortaya koymuştur. Nitel bulgular, nicel sonuçları destekleyici ve derinleştirici bir çerçeve sunmaktadır. Katılımcılar, hayat boyu öğrenme kurumlarının yaygın ve kapsayıcı bir yapıya sahip olduğunu; ancak insan kaynakları yönetimi, kurumsal işleyiş, liderlik uygulamaları ve program–istihdam ilişkisi açısından önemli sınırlılıklar bulunduğunu ifade etmektedir. Dijital dönüşüm potansiyelinin altyapı ve yeterlik eksiklikleri nedeniyle yeterince kullanılamadığı, öğretmen–usta öğretici yapısındaki dengesizliklerin kurumsal aidiyet ve motivasyonu olumsuz etkilediği vurgulanmaktadır. vi Sonuç olarak araştırma, hayat boyu öğrenme kurumlarının önemli güçlü yönlere sahip olmakla birlikte, özellikle insan kaynakları yönetimi, kurumsallık ve liderlik alanlarında kapsamlı iyileştirme gereksinimi bulunduğunu ortaya koymaktadır. Nicel ve nitel bulguların birlikte değerlendirilmesi, bu kurumlara yönelik bütüncül, esnek ve insan odaklı politika ve uygulamalara duyulan ihtiyacı açık biçimde göstermektedir.
The aim of this study is to examine the structure and functioning of lifelong learning institutions in Türkiye—namely Public Education Centers and Maturation Institutes—in a multidimensional manner based on the perceptions of administrators and educators, and to identify strengths and areas in need of improvement in terms of organization, leadership, educational programs, institutionalization, and human resources management. The study was conducted within the framework of a convergent parallel mixed methods design, in which quantitative and qualitative data were collected and analyzed simultaneously. Quantitative data were obtained through a scale developed for administrators and educators working in different provinces, while qualitative data were collected via semi-structured interviews. Both data sets were analyzed independently and then integrated through comparison. Quantitative findings indicate that administrators' and educators' expectations regarding lifelong learning institutions are high across all dimensions; however, perceptions of the current situation are notably lower, particularly in the dimensions of human resources management, leadership, organization, and institutionalization. The educational programs dimension emerged as a relatively strong area for both groups. Analyses based on demographic and professional variables revealed limited differences across certain variables, while the overall pattern of perceptions remained largely similar. Qualitative findings largely support and deepen the quantitative results. Participants emphasized that lifelong learning institutions have a widespread and inclusive structure, yet face significant limitations in human resources management, institutional functioning, leadership practices, and the linkage between programs and employment. It was also highlighted that the potential of digital transformation cannot be fully utilized due to infrastructural and competency-related shortcomings, and that imbalances within the viii teacher–master trainer structure negatively affect institutional commitment and motivation. In conclusion, the study reveals that although lifelong learning institutions possess notable strengths, there is a substantial need for improvement, particularly in human resources management, institutionalization, and leadership. The integrated evaluation of quantitative and qualitative findings clearly demonstrates the need for holistic, flexible, and human-centered policies and practices in lifelong learning institutions.
The aim of this study is to examine the structure and functioning of lifelong learning institutions in Türkiye—namely Public Education Centers and Maturation Institutes—in a multidimensional manner based on the perceptions of administrators and educators, and to identify strengths and areas in need of improvement in terms of organization, leadership, educational programs, institutionalization, and human resources management. The study was conducted within the framework of a convergent parallel mixed methods design, in which quantitative and qualitative data were collected and analyzed simultaneously. Quantitative data were obtained through a scale developed for administrators and educators working in different provinces, while qualitative data were collected via semi-structured interviews. Both data sets were analyzed independently and then integrated through comparison. Quantitative findings indicate that administrators' and educators' expectations regarding lifelong learning institutions are high across all dimensions; however, perceptions of the current situation are notably lower, particularly in the dimensions of human resources management, leadership, organization, and institutionalization. The educational programs dimension emerged as a relatively strong area for both groups. Analyses based on demographic and professional variables revealed limited differences across certain variables, while the overall pattern of perceptions remained largely similar. Qualitative findings largely support and deepen the quantitative results. Participants emphasized that lifelong learning institutions have a widespread and inclusive structure, yet face significant limitations in human resources management, institutional functioning, leadership practices, and the linkage between programs and employment. It was also highlighted that the potential of digital transformation cannot be fully utilized due to infrastructural and competency-related shortcomings, and that imbalances within the viii teacher–master trainer structure negatively affect institutional commitment and motivation. In conclusion, the study reveals that although lifelong learning institutions possess notable strengths, there is a substantial need for improvement, particularly in human resources management, institutionalization, and leadership. The integrated evaluation of quantitative and qualitative findings clearly demonstrates the need for holistic, flexible, and human-centered policies and practices in lifelong learning institutions.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Eğitim ve Öğretim, Education and Training
