Biçim yüzey ilişkilendirmeleri bağlamında geleneksel kadın görünümlerine yönelik resimsel betimlemeler
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
İnönü Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu çalışma, Anadolu kültüründe önemli yer tutan geleneksel kadın giysilerinin resim sanatındaki temsilini ve bu giysilerin biçim-yüzey ilişkisi bağlamında nasıl sanatsal bir forma dönüştüğünü incelemektedir. Geleneksel giysiler, tarih boyunca yalnızca işlevsel bir obje olmanın ötesinde, aynı zamanda estetik ve sosyo-kültürel bir anlatı aracı olarak değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, kadınların toplumsal kimlikleri, inançları ve kültürel değerleri, giysiler aracılığıyla görsel sanatlarda bir ifade biçimine dönüşmüş, sanatçılar tarafından estetik bir malzeme olarak kullanılmıştır. Araştırmanın temelini oluşturan saha çalışmaları, Malatya Öncü Köyü'nde gerçekleştirilmiş olup, köy kadınlarının geleneksel giyim tarzları üzerinden hem kültürel hem de sanatsal veri toplanmıştır. Bu giysiler, Anadolu insanının tarihsel ve toplumsal belleğini taşıyan unsurlar olarak değerlendirilmiş, araştırmacı tarafından yeniden yorumlanarak estetik bir form kazanmaları sağlanmıştır. İkinci bölümde, geleneksel yaşam içerisinde kadın ve Malatya yöresinin geleneksel yaşam biçimi içerisindeki kadın giysileri ele alınmış; saha çalışmaları, bu giysilerin toplumsal ve kültürel bağlamdaki önemi üzerine odaklanmıştır. Üçüncü bölümde, resim sanatında biçim ve yüzey ilişkisi bağlamında kadın figürü incelenmiş; Batı ve Türk resim sanatındaki yansımaları karşılaştırılmıştır. Dördüncü bölümde ise çalışmalara yönelik düşünsel ve duygusal altyapı açıklanmış ve eserlerin sanatsal çözümlemelerine yer verilmiştir. Bu yapı, araştırmacının geleneksel giysiler ile kişisel ve kültürel geçmişi arasındaki bağı ele alarak, bu giysilerin sanatsal bir dışavurum ve duygusal bir anlatı aracı olarak nasıl kullanıldığını ortaya koymaktadır. Bu tez, geleneksel kadın giysilerinin resim sanatındaki estetik işlevini ve kültürel anlamlarını ele almakta; bu giysilerin günümüz çağdaş sanat anlayışıyla nasıl yeniden yorumlanabildiğini analiz etmektedir. Sonuç olarak, geleneksel giysi kültürü, resim sanatında sadece estetik bir form değil, aynı zamanda toplumsal belleği ve kültürel değerleri yaşatan önemli bir anlatı aracı olarak kabul edilmektedir. Anahtar Kelimeler: Geleneksel Kadın Giysileri, Biçim-Yüzey İlişkisi, Anadolu Kültürü, Resim Sanatı.
This study examines the representation of traditional women's garments in painting and how these garments are transformed into an artistic form within the context of the form-surface relationship. Traditional garments have historically been regarded not only as functional objects but also as vehicles of aesthetic and socio-cultural expression. In this context, women's social identities, beliefs, and cultural values have been conveyed through garments as a means of visual expression in art, and these garments have been utilized by artists as aesthetic materials. The field studies that form the basis of the research were carried out in Malatya Öncü Village, and both cultural and artistic data were collected through the traditional clothing styles of village women. These clothes were evaluated as elements that carry the historical and social memory of the Anatolian people, and were reinterpreted by the researcher to gain an aesthetic form. In the second part, women in traditional life and women's clothing in the traditional life style of Malatya region are discussed; field studies focused on the significance of these garments in the social and cultural context. In the third chapter, the female figure was examined in the context of the relationship between form and surface in painting; Its reflections in Western and Turkish painting are compared. In the fourth chapter, the intellectual and emotional background for the works is explained and artistic analyzes of the works are included. This structure addresses the link between traditional clothing and the researcher's personal and cultural background, revealing how these clothes are used as a means of artistic expression and emotional narrative. This thesis addresses the aesthetic function and cultural significance of traditional women's garments in Turkish painting, analyzing how these garments have been reinterpreted within contemporary art. Ultimately, the traditional clothing culture is regarded as not only an aesthetic form but also as an important narrative tool that preserves social memory and cultural values in painting. Keywords: Traditional Women's Garments, Form-Surface Relationship, Anatolian Culture, Painting.
This study examines the representation of traditional women's garments in painting and how these garments are transformed into an artistic form within the context of the form-surface relationship. Traditional garments have historically been regarded not only as functional objects but also as vehicles of aesthetic and socio-cultural expression. In this context, women's social identities, beliefs, and cultural values have been conveyed through garments as a means of visual expression in art, and these garments have been utilized by artists as aesthetic materials. The field studies that form the basis of the research were carried out in Malatya Öncü Village, and both cultural and artistic data were collected through the traditional clothing styles of village women. These clothes were evaluated as elements that carry the historical and social memory of the Anatolian people, and were reinterpreted by the researcher to gain an aesthetic form. In the second part, women in traditional life and women's clothing in the traditional life style of Malatya region are discussed; field studies focused on the significance of these garments in the social and cultural context. In the third chapter, the female figure was examined in the context of the relationship between form and surface in painting; Its reflections in Western and Turkish painting are compared. In the fourth chapter, the intellectual and emotional background for the works is explained and artistic analyzes of the works are included. This structure addresses the link between traditional clothing and the researcher's personal and cultural background, revealing how these clothes are used as a means of artistic expression and emotional narrative. This thesis addresses the aesthetic function and cultural significance of traditional women's garments in Turkish painting, analyzing how these garments have been reinterpreted within contemporary art. Ultimately, the traditional clothing culture is regarded as not only an aesthetic form but also as an important narrative tool that preserves social memory and cultural values in painting. Keywords: Traditional Women's Garments, Form-Surface Relationship, Anatolian Culture, Painting.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Güzel Sanatlar, Fine Arts
