Türkü düzenlemelerine yönelik uygulamaların gitar performansına etkisi

dc.contributor.advisorGürpınar, Engin
dc.contributor.authorKaya, Mehmet
dc.date.accessioned2026-02-24T13:02:26Z
dc.date.available2026-02-24T13:02:26Z
dc.date.issued2025
dc.departmentEğitim Bilimleri Enstitüsü, Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı
dc.description.abstractKlasik gitarın Türkiye' de kullanımına bakıldığında öncelikle bireysel çabalarla öğrenildiği ve öğretildiği zamanla halka yayıldığı ve 1970'li yıllardan itibaren eğitim kurumlarında bir ders olarak okutulduğu bilinmektedir. Bu sürecin başlarında Arenas, Carulli, Mourat gibi uluslararası düzeyde bilinen birçok klasik gitar metodu kullanılmış, Türk gitaristler yetiştikçe bu yaygın metotlara benzer ama onlardan farklı olarak içinde Türk müziği düzenlemelerin de yer aldığı ulusal çalışmalar yapılmaya başlanmıştır. Klasik gitar, Türk halk müziği bağlamında yeni diyebileceğimiz bu çalışmalarla beraber klasik gitar öğretimine yönelik yapılan etüt ve eserlerin sayısının artarak yayıldığı, mesleki ve özengen gitar eğitiminde daha görünür bir hale geldiğini söyleyebiliriz. Sürece katkı sağlayacağı düşünülerek tasarlanan bu çalışma; klasik gitar icrasında yaygın olarak kullanılan legato, tirando ve arpej gibi tekniklerin Türk halk müziği motifleriyle bütünleştirilmesiyle oluşturulan etütler ve türkü uyarlamalarının/ düzenlemelerinin, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Öğretmenliği lisans programı gitar derslerinde uygulanmasının, öğrencilerin gitar performans düzeylerine etkilerini ortaya koymak ve bu etkilere ilişkin öğrenci görüşlerini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada, nitel ve nicel araştırma yaklaşımlarının bir arada kullanıldığı karma yöntem benimsenmiş olup açımlayıcı sıralı desen temel alınmıştır. Nicel boyutta tek gruplu öntest–sontest modeli kullanılırken, nitel boyutta durum çalışması deseninin özelliklerinden yararlanılmıştır. Nicel veriler, "Gitar Performans Başarı Formu" aracılığıyla; nitel veriler ise çalışma grubunda yer alan öğrencilere uygulanan "Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu" ile toplanmıştır. Uygulama sürecinde, öğrenciler için hazırlanan alıştırma, etüt ve türkü düzenlemelerinin yanı sıra öntest ve sontest uygulamaları gerçekleştirilmiş, bu performansların video kayıtları alan uzmanı tarafından teknik, müzikalite ve toplam performans boyutlarında değerlendirilmiştir. Elde edilen nicel veriler Shapiro–Wilk testi ile normallik açısından incelenmiş ve eşleştirilmiş örneklem t-testi ile analiz edilmiştir. Nitel veriler ise içerik analizi ile çözümlenmiş, tema, alt tema ve kodlar şeklinde yapılandırılmıştır. Çalışmanın sonucunda, kültürel bağlam içeren materyallerin klasik gitar eğitimine entegrasyonunun, hem teknik gelişime hem de müzikal ifade becerisinin gelişimine anlamlı katkılar sağladığı görülmüştür. Ayrıca, bilindik ezgilerle oluşturulan repertuvarın öğrencilerin motivasyonunu yükselttiği, öğrenme istekliliğini artırdığı ve çalışma sürelerine doğrudan yansıdığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, klasik gitar pedagojisinin yalnızca Batı müziği repertuvarıyla sınırlı kalmayıp, yerel müzik kültüründen beslenen çok boyutlu bir yaklaşımla yeniden ele alınmasının, hem teknik hem de duyuşsal boyutta öğrenme niteliğini artıran etkili bir strateji olduğu ortaya konmuştur. Anahtar Sözcükler: Klasik Gitar, Türk Halk Müziği Düzenlemeleri, Gitar uyarlamaları
dc.description.abstractWhen examining the use of the classical guitar in Turkey, it is observed that the instrument was initially learned and taught through individual efforts, gradually gaining popularity among the public, and later—beginning in the 1970s—was formally incorporated into educational institutions as an academic course. In the early stages of this process, several internationally recognized classical guitar methods, such as those by Arenas, Carulli, and Mourat, were utilized. As Turkish guitarists began to emerge, national studies were developed that, while similar to these widely used methods, differed by incorporating arrangements of Turkish music within their pedagogical content. With these relatively recent studies conducted within the context of classical guitar and Turkish folk music, it can be stated that the number of etudes and compositions written for classical guitar education has increased and become more widespread, gaining greater visibility in both professional and amateur guitar training. Designed with the intention of contributing to the field, this study aimed to investigate the effects of etudes and folk song arrangements—created by integrating techniques commonly used in classical guitar performance such as legato, tirando, and arpeggio with Turkish folk music motifs—on students' guitar performance levels when implemented in the undergraduate guitar courses of İnönü University Faculty of Education, Department of Music Education. In addition, the study sought to evaluate students' opinions regarding the impact of these practices. In this research, a mixed-methods approach combining both qualitative and quantitative methodologies was adopted, based on an explanatory sequential design. In the quantitative dimension, a single-group pretest–posttest model was employed, while in the qualitative dimension, the characteristics of a case study design were utilized. Quantitative data were collected through the Guitar Performance Achievement Form, while qualitative data were obtained using a Semi-Structured Interview Form administered to the students in the study group. During the implementation process, exercises, etudes, and folk song arrangements prepared for the students were applied alongside pretest and posttest assessments. The recorded performances were evaluated by a field expert in terms of technique, musicality, and overall performance. The quantitative data obtained were examined for normality using the Shapiro–Wilk test and analyzed with a paired samples t-test. Qualitative data were analyzed using content analysis and structured into themes, subthemes, and codes. The results of the study revealed that the integration of culturally contextualized materials into classical guitar education made significant contributions to both technical development and the enhancement of musical expression skills. Furthermore, it was determined that a repertoire consisting of familiar melodies increased students' motivation, enhanced their willingness to learn, and had a direct impact on their practice duration. In conclusion, it was demonstrated that re-evaluating classical guitar pedagogy through a multidimensional approach nourished by local musical culture—rather than being limited solely to the Western music repertoire serves as an effective strategy that enhances the quality of learning in both technical and affective dimensions. Keywords: Classical Guitar, Turkish Folk Music Arrangements, Guitar Adaptations
dc.identifier.endpage173
dc.identifier.startpage1
dc.identifier.urihttps://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=CtwiQkYvArAb95Ufpfs_vn3khHj5JtWD4BMDyxakbqYP1w3BOLiHCP32esgIWnFf
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11616/106538
dc.identifier.yoktezid983337
dc.language.isotr
dc.publisherİnönü Üniversitesi
dc.relation.publicationcategoryTez
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TEZ_20260224
dc.subjectEğitim ve Öğretim
dc.subjectEducation and Training
dc.subjectMüzik
dc.titleTürkü düzenlemelerine yönelik uygulamaların gitar performansına etkisi
dc.title.alternativeThe impact of folk song arrangement practices on guitar performance
dc.typeDoctoral Thesis

Dosyalar