Video destekli basınç yaralanması eğitiminin bakım verenlerin bilgi düzeyleri, bakım verme tutum, davranış ve tepkilerine etkisi
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
İnönü Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Amaç: Bu araştırma, basınç yaralanması oluşma riski yüksek hastaların bakım verenlerine video gösterimi kullanılarak verilecek eğitimin bakım verenlerin bilgi düzeyi, bakım vermeye yönelik tutum, davranış ve tepkilerine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Araştırma randomize kontrollü deneysel tasarımda yürütüldü. Araştırmanın örneklemini güç analizi ile belirlenen 270 (90 video destekli eğitim, 90 geleneksel eğitim 90 kontrol) bakım veren oluşturdu. Veriler ''Sosyodemografik Özellikler Formu'', ''Braden Basınç Ülseri Risk Değerlendirme Ölçeği'', ''Bakım Veren Tepki erDeğerlendirme Ölçeği'' ile araştırmamız kapsamında Türkçe geçerlilik ve güvenilirliğini yaptığımız ''Bakım Verenlerin Basınç Yaralanmalarını Önlemeye Yönelik Bilgi, Tutum ve Uygulamalarını Değerlendirme Ölçeği'' kullanılarak ölçüldü. Video destekli eğitim grubuna basınç yaralanmalarının önlenmesi ve bakımı konusunda hazırlanmış videolar dört hafta boyunca en az üç kez izletildi. Geleneksel eğitim grubuna ise literatür kapsamında oluşturulan eğitim kitapçığı ile yüz yüze eğitim verildi. Randomizasyon sonrası tüm gruplarda ön test, girişimler sonrası ise son test ölçümleri yapıldı. Bulgular: Zaman faktörüne göre tüm gruplarda bilgi, tutum ve uygulama puanlarında artış görüldü, bu artışın video destekli eğitim grubunda daha belirgin olduğu saptandı. Grup-zaman etkileşiminde, video destekli eğitimin bilgi ve uygulama alanlarında geleneksel eğitim ve kontrol grubuna kıyasla daha etkili olduğu bulundu (p<0.05). Bakım veren Tepki Değerlendirme Ölçeği'nde ise girişim sonrasında video destekli eğitim grubunun toplam puan ortalamasının düştüğü ve bakım yükünün azaldığı belirlendi. Alt boyutlarda özsaygı, planlamada aksaklık ve finansal zorluk alanlarında olumlu etkiler görüldü, aile desteği ve sağlık sorunları alt boyutlarında anlamlı değişiklik saptanmadı. Sonuç: Araştırmada video destekli eğitimin, bakım verenlerin bilgi düzeyini artırmada, uygulamalarını geliştirmede ve bakım yükünü azaltmada etkili bir yöntem olduğu; tutum değişiminde ise geleneksel eğitim ile benzer katkılar sağladığı belirlendi. Anahtar Kelimeler: Bakım Veren, Bakım Davranışı, Bakım Verme Tepkisi, Bakım Verme Tutumu, Basınç Yaralanması, Hemşirelik, Video Eğitimi.
Aim: This study aimed to determine the effect of video-supported education provided to caregivers of patients at high risk of pressure injury on their knowledge level, attitudes, practices, and caregiving responses. Material and Method: The research was conducted as a randomized controlled experimental study. The sample consisted of 270 caregivers determined by power analysis (90 video-supported education, 90 traditional education, 90 control). Data were collected using the "Sociodemographic Characteristics Form," "Braden Pressure Ulcer Risk Assessment Scale," "Caregiver Reaction Assessment Scale" and the "Caregivers' Knowledge, Attitude and Practice Scale for Pressure Injury Prevention" which we validated in Turkish for our study. In video-supported education group, training videos on pressure injury prevention and care were shown three times a week for four weeks. In the traditional education group, face-to-face training was provided using a booklet prepared in line with the literature, while the control group received no intervention. Pre-test and post-test measurements were performed in all groups. Results: Knowledge, attitude, and practice scores increased in all groups over time, with the video-supported education group showing the most pronounced improvement. Group–time interaction results indicated that video-supported education was more effective in enhancing knowledge and practice than traditional education and the control group (p<0.05). Caregiver response, measured by Caregiver Reaction Assessment Scale, decreased significantly in the video-supported group after the intervention. Subscale analysis revealed improvements in self-esteem, disruption in planning, and financial problems, whereas no significant changes were observed in family support and health problems. Conclusion: Video-supported education is an effective method for improving knowledge, strengthening practices, and reducing caregiver response, with contributions to attitudes similar to traditional education. Keywords: Caregiver, Caregiving Behavior, Caregiving Response, Caregiving Attitude, Pressure Injury, Video Supported Education.
Aim: This study aimed to determine the effect of video-supported education provided to caregivers of patients at high risk of pressure injury on their knowledge level, attitudes, practices, and caregiving responses. Material and Method: The research was conducted as a randomized controlled experimental study. The sample consisted of 270 caregivers determined by power analysis (90 video-supported education, 90 traditional education, 90 control). Data were collected using the "Sociodemographic Characteristics Form," "Braden Pressure Ulcer Risk Assessment Scale," "Caregiver Reaction Assessment Scale" and the "Caregivers' Knowledge, Attitude and Practice Scale for Pressure Injury Prevention" which we validated in Turkish for our study. In video-supported education group, training videos on pressure injury prevention and care were shown three times a week for four weeks. In the traditional education group, face-to-face training was provided using a booklet prepared in line with the literature, while the control group received no intervention. Pre-test and post-test measurements were performed in all groups. Results: Knowledge, attitude, and practice scores increased in all groups over time, with the video-supported education group showing the most pronounced improvement. Group–time interaction results indicated that video-supported education was more effective in enhancing knowledge and practice than traditional education and the control group (p<0.05). Caregiver response, measured by Caregiver Reaction Assessment Scale, decreased significantly in the video-supported group after the intervention. Subscale analysis revealed improvements in self-esteem, disruption in planning, and financial problems, whereas no significant changes were observed in family support and health problems. Conclusion: Video-supported education is an effective method for improving knowledge, strengthening practices, and reducing caregiver response, with contributions to attitudes similar to traditional education. Keywords: Caregiver, Caregiving Behavior, Caregiving Response, Caregiving Attitude, Pressure Injury, Video Supported Education.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Hemşirelik, Nursing
