Madde kullanım bozukluğu olan bireylerde öz şefkatin damgalanma düzeyine etkisi

Küçük Resim Yok

Tarih

2023

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

İnönü Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Amaç: Araştırma, madde kullanım bozukluğu olan bireylerde öz şefkatin damgalanma düzeyine etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve ilişkisel olarak planlanmış kesitsel bir çalışmadır. Materyal ve Metot: Araştırma Turgut Özal Tıp Merkezi psikiyatri polikliniğine başvuran madde kullanım bozukluğu tanısı almış 97 hasta ile tamamlanmıştır. Veriler, ''Tanıtıcı Bilgi Formu'', ''Öz Şefkat Ölçeği Kısa Formu'' (ÖŞÖ-KF) ve ''Madde Kullanımı Damgalanma Mekanizması Ölçeği'' (MK-DMÖ) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) 25.0 paket programı ile Kolmogrov-Smirnov, ortalama/standart sapma, ortanca ve min-max, Pearson korelasyon testi ve Basit Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma bulgularına göre hastaların MK-DMÖ toplam puan ortalamasının 46.55±12.10 olduğu ve alt boyutları incelendiğinde hastaların en çok onaylanan damgalama (17.10±6.20) yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır. ÖŞÖ-KF toplam puan ortalaması 36.59±10.59 olarak belirlenmiştir. Toplam ölçek puanları arasında istatiksel olarak anlamlı negatif yönde orta düzeyde bir ilişki olduğu belirlenmiştir (r.- 507, p<0.001). Özşefkat düzeyinin damgalanma düzeyini ne şekilde yordadığını ortaya koymak için yapılan basit doğrusal regresyon analizi sonucunda özşefkat düzeyi ile damgalanma düzeyi arasında anlamlı negatif bir ilişki gözlenmiş (R=0.411, R2=0.169) özşefkatin damgalanmanın anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmüştür(F=19.052, p<0.01). Özşefkat damgalanma ölçeğindeki değişimin %16'sını açıklamaktadır. Sonuç: Bu araştırma sonucunda hastaların öz şefkati artıkça damgalanmanın azaldığı belirlenmiştir. Madde kullanım bozukluğu tedavisi bireyin damgalamayla baş etmesini sağlamak adına öz şefkatini artıracak müdahalelerin yapılması önerilir.
Aim: The descriptive and correlational cross-sectional study aims to determine the effect of self-compassion on the level of stigmatization in individuals with substance use disorder. Material and Method: The study was completed with 97 patients diagnosed with substance use disorder who were admitted to Turgut Özal Medical Center psychiatric outpatient clinics. The data were collected using the "Introductory Information Form", the "Self-Compassion Scale Short-Form (SCS-SF)", and the "Substance Use Stigma Mechanism Scale (SU-SMS)". Kolmogrov-Smirnov, mean/standard deviation, median and min-max, Pearson correlation test, and Simple Linear Regression Analysis were used for statistical evaluation of the data using the SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) 25.0 package program. Results: According to the findings of the study, the mean total score of the patients on the SU-SMS was 46.55±12.10 and considering the sub-scales, it was found that the patients experienced the approved stigma most (17.10±6.20). The mean total score on the SCS-SF was 36.59±10.59. There was a statistically significant negative moderate relationship between the total scale scores (r.-507, p<0.001). As a result of the simple linear regression analysis performed to reveal how the level of self- compassion predicts the level of stigma, a significant negative relationship was observed between the level of self- compassion and the level of stigma (R=0.411, R2=0.169). It was found that self- compassion was a significant predictor of stigma (F=19.052, p< 0.01). Self- compassion explains 16% of the change in the stigma scale. Conclusion: The findings of this study indicate that stigmatization decreased as patients' self-compassion increased. It is recommended to perform interventions to increase self-compassion to cope with stigmatization in the individual treatment of substance use disorder.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Hemşirelik, Nursing, Psikiyatri

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye