Ortaokul öğrencilerinin matematik öğretimi duyuşsal hedeflerine sahip olma durumu
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
İnönü Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu araştırmanın genel amacı, ortaokul öğrencilerinin matematik öğretimi duyuşsal hedeflerine sahip olma durumunu ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda nicel ve nitel araştırma desenlerinin birlikte ele alındığı karma yöntem desenlerinden açıklayıcı desen kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda betimsel tarama modeli ile nedensel karşılaştırma, nitel boyutunda ise durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunun evrenini, Kahramanmaraş ilinin merkez ilçeleri olan Onikişubat ve Dulkadiroğlu ilçelerindeki ortaokullar oluşturmaktadır. Örneklemi ise bu evrenden tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilen 5 ve 8.sınıflarda öğrenim görmekte olan 1016 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Nitel boyutta amaçlı örnekleme yöntemlerinden tipik durum örnekleme yöntemine göre 33 öğrenci ve 12 öğretmen katılımcı olarak yer almıştır. Araştırma verileri hem nicel hem de nitel veri toplama araçları/yöntemleri kullanılarak elde edilmiştir. Nicel verilerin elde edilmesi amacıyla "matematiğe yönelik tutum ölçeği", "matematik kaygısı ölçeği", "matematik öz yeterlik inançları ölçeği" ve "matematik dersine yönelik motivasyon ölçeği" kullanılmıştır. Nitel verilerin elde edilmesi amacıyla öğrenci ve öğretmenler için yarı yapılandırılmış görüşme formları hazırlanmıştır. Nicel verilerin analizinde hangi istatistiksel testlerin kullanılacağını belirlemek amacıyla normallik varsayımına uygunluğu hesaplanmış ve normal dağılım gösteren veriler için parametrik istatistiksel yöntemler, normal dağılmayan veriler içinse non-parametrik istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Araştırmanın nitel verileri ise betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmada nicel analiz sonucunda ortaokul öğrencilerinin matematiğe yönelik tutumlarının, matematik öz yeterlik inançlarının ve matematik dersine yönelik motivasyonlarının yüksek, matematik kaygılarının ise düşük düzeyde olduğu görülmüştür. Ayrıca öğrencilerin matematiğe yönelik tutum, matematik kaygısı, matematik öz yeterlik inanç ve matematik dersine yönelik motivasyon düzeylerinin cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba öğrenim durumu, okul dışında matematikten destek alma ve matematik notu değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı tespit edilmiştir. Nitel verilerin analizinden elde edilen sonuçlara göre öğrencilerin matematiğe yönelik tutumları, matematik kaygıları, matematik öz yeterlik inançları ve matematik dersine yönelik motivasyonları üzerinde ailenin, çevrenin ve öğretmenin diğer nedenlere göre daha fazla etkilerinin olduğu tespit edilmiştir.
The primary aim of this study is to determine the status of secondary school students' having affective goals of mathematics teaching. To achieve this aim, an explanatory mixed-method design, which combines both quantitative and qualitative research methodologies, was employed. In the quantitative dimension of the research, the descriptive survey model and causal-comparative method, while the qualitative dimension was conducted through a case study design. The population of the quantitative aspect of the study consisted of secondary schools located in the central districts of Onikişubat and Dulkadiroğlu in Kahramanmaraş province. The sample was composed of 1,016 secondary school students in 5th and 8th grades selected from this population through stratified sampling. For the qualitative dimension, a purposive sampling method, specifically the typical case sampling technique, was used to include 33 students and 12 teachers as participants. The research data were obtained using both quantitative and qualitative data collection tools/methods. Quantitative data were gathered using instruments such as the "Attitude Towards Mathematics Scale", the "Mathematics Anxiety Scale", the "Mathematics Self-Efficacy Beliefs Scale" and the "Motivation Towards Mathematics Scale." For the qualitative data, semi-structured interview forms were prepared for students and teachers. To analyze the quantitative data, the assumption of normality was tested. Parametric statistical methods were applied for data conforming to a normal distribution, while non-parametric statistical methods were employed for non-normally distributed data. Qualitative data were analyzed using a descriptive analysis approach. The quantitative findings revealed that secondary school students demonstrated high levels of positive attitudes towards mathematics, strong self-efficacy beliefs in mathematics, and high motivation for mathematics lessons, while their levels of mathematics anxiety were found to be low. Furthermore, significant differences were observed in students' attitudes towards mathematics, mathematics anxiety, self-efficacy beliefs, and motivation levels according to variables such as gender, grade level, parents' educational background, external support for mathematics, and mathematics grades. Qualitative findings indicated that factors such as family, environment, and teachers had a greater influence on students' attitudes, anxiety, self efficacy beliefs, and motivation towards mathematics compared to other factors.
The primary aim of this study is to determine the status of secondary school students' having affective goals of mathematics teaching. To achieve this aim, an explanatory mixed-method design, which combines both quantitative and qualitative research methodologies, was employed. In the quantitative dimension of the research, the descriptive survey model and causal-comparative method, while the qualitative dimension was conducted through a case study design. The population of the quantitative aspect of the study consisted of secondary schools located in the central districts of Onikişubat and Dulkadiroğlu in Kahramanmaraş province. The sample was composed of 1,016 secondary school students in 5th and 8th grades selected from this population through stratified sampling. For the qualitative dimension, a purposive sampling method, specifically the typical case sampling technique, was used to include 33 students and 12 teachers as participants. The research data were obtained using both quantitative and qualitative data collection tools/methods. Quantitative data were gathered using instruments such as the "Attitude Towards Mathematics Scale", the "Mathematics Anxiety Scale", the "Mathematics Self-Efficacy Beliefs Scale" and the "Motivation Towards Mathematics Scale." For the qualitative data, semi-structured interview forms were prepared for students and teachers. To analyze the quantitative data, the assumption of normality was tested. Parametric statistical methods were applied for data conforming to a normal distribution, while non-parametric statistical methods were employed for non-normally distributed data. Qualitative data were analyzed using a descriptive analysis approach. The quantitative findings revealed that secondary school students demonstrated high levels of positive attitudes towards mathematics, strong self-efficacy beliefs in mathematics, and high motivation for mathematics lessons, while their levels of mathematics anxiety were found to be low. Furthermore, significant differences were observed in students' attitudes towards mathematics, mathematics anxiety, self-efficacy beliefs, and motivation levels according to variables such as gender, grade level, parents' educational background, external support for mathematics, and mathematics grades. Qualitative findings indicated that factors such as family, environment, and teachers had a greater influence on students' attitudes, anxiety, self efficacy beliefs, and motivation towards mathematics compared to other factors.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Eğitim ve Öğretim, Education and Training
